นิดกำมือแน่น หากเป็นเมื่อก่อนที่นี่คงราบเป็นหน้ากองไปแล้ว เธอมองตรงไปยังทศที่ก็หันมามองเธอเช่นกัน ไม่อยากจะเชื่อ เมื่อคืนเขายังนอนกับเธอ แต่พอเช้ามา เขากลับไประเริงกับหญิงอื่น นิดได้แต่กลืนก้อนแข็งลงคอไป น้ำตาที่คลอเบ้านิดรีบหันกลับไปเพื่อระงับอารมณ์ของตัวเอง ทศเป็นอะไรไป เขาทำแบบนี้ทำไม หรือว่าเขาเริ่มรู้สึกถึงความเป็นอิสระแล้ว
ใช่สิ! อีกแค่สามเดือนเท่านั้น วันเวลาผ่านไปเร็วจริง ชีวิตครอบครัวที่มีความสุข เธอกับทศเป็นเเค่เรื่องที่ต้องชดใช้ต่อกันงั้นเหรอ นิดพยายามใจแข็งเดินเข้าไปและนั่งลงมองสองคนกำลังคุยกันอย่างสนิทสนม
"อ้าว ! นิด มาเมื่อไหร่น่ะ ฉันมัวแต่มองทศ ก็เลยไม่รู้ว่า เธอมา" อัญวลีพูดขึ้น
ทศมองมายังนิดที่นั่งนิ่งอยู่ตรงโซฟา รอยแดงที่คอยังไม่จางหาย เขามองนิดที่นิ่งเงียบไป
"อัญ ผมว่าอยู่ที่นี่ตรงนี้ไม่ไหวแล้ว บรรยากาศเสีย เราออกไปหาอะไรทานข้างนอกเถอะ!"
"ได้ค่ะ แค่ทศเอ่ยปากอัญ
