รถหรูแล่นมาจอดที่หน้าบ้านโดยมี เขียม คอยรอรับเจ้านายของเธออยู่ เมื่อรถจอดสนิทเขียมรีบมาขนของที่อยู่ท้ายรถลงจากรถแล้วหันมามองคุณหนูของเธอที่ดูจะยิ้มแย้มและแจ่มใสนั่นทำให้เขียมก็พลอยยิ้มตามไปด้วย
"คุณหนู นั่งรถไกลเหนื่อยมั้ยคะ ไม่เจอสองวัน เขียมคิดถึงมากกก!" เขียมพูดออกมาจากใจ
น้องอัยย์หันมามองเขียมแล้วยิ้มให้กับเธอแล้วพูดออกมา "น้องอัยย์ก็คิดถึงเขียมเหมือนกันค่ะ แต่คิดถึงไม่มากเท่าไหร่แล้ว!"
"ฮิๆๆ คิดถึงเขียมนิดนึงเขียมก็ดีใจแล้วล่ะค่ะ!" เขียมพูดจบก็ขนของเข้าบ้านไป เรณิสราเดินเข้ามาและพูดกับเขียขึ้นมา
"เขียม ไปช่วยฉันจัดที่นอนใหม่ให้น้องอัยย์ด้วยนะ !"
"ค่ะ คุณคุณผู้หญิง "
"เขียม ไม่ต้อง! เดี๋ยวผมไปจัดการเอง !" ทศภาคเดินเข้ามาและพูดขึ้น ทำให้เขียมนั้นนิ่งไป ที่ผ่านมาคุณผู้ชายไม่เคยคิดอยากจะทำอะไรร่วมกันกับคุ๊ผู้หญิง แต่วันนี้สิ่งที่เขียมได้ยินคงไม่ได้ฝันไปแน่ๆ ออกตัวขนาดนี้..มีหวัง
