“พะ...พี่เทมป์กินลูกชิ้นหน่อยไหม” ฉันยื่นลูกชิ้นจิ้มน้ำจิ้มรสเด็ดไปให้เขาอีกครั้ง คราวนี้เขากลับไม่เผยอปากรับเหมือนเคย
“ทานเองก่อนดิ... ไม่รู้จะโดนวางยารึเปล่า” เขาพูดพลางยกยิ้มมุมปาก
“ใครจะวางยาพี่ละคะ เฮ้อ...ก็ได้ ๆ ฉันจะทานก่อนให้ดู พี่จะได้สบายใจ” ฉันคาบลูกชิ้นไว้ในปากก่อนจะดึงมันออกจากไม้เสียบ ทว่า...ทันใดนั้นฝ่ามือหนาของเขากลับคว้าท้ายทอยดึงใบหน้าฉันเข้าหาเขาก่อนจะทาบเรียวปากประกบแล้วใช้ลิ้นกวัดเกี่ยวเอาลูกชิ้นคาปากฉันไปกิน ฉันอึ้ง ช็อค จนอ้าปากค้าง มองไปที่เขาแทบไม่กะพริบตา กับท่าทีที่ไม่รู้ร้อนรู้หนาวนั่น
“อื้ม...ก็อร่อยดี แต่ไหนเธอบอกว่านี่คือลูกชิ้นรสเด็ด กินยังไงก็รสหวานชัด ๆ”
ฉันยังคงอ้าปากค้าง หันไปมองรอบ ๆ ว่ามีใครจะมาเห็นฉากอะไรแบบนี้รึเปล่า เมื่อเห็นว่าไม่มีใครเห็นก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างโล่งอก
“ทำไมจู่ ๆ ทำแบบนี้ละคะ ถ้าคนอื่นมาเห็นจะเป็นยังไงล่ะ”
“ไม่เห็นเป็นไร ดูรอบ
