บทที่ 1 จุดเริ่มต้นของการพบกัน
1097 Words
บทที่ 1
จุดเริ่มต้นของการพบกัน
[นักศึกษาปีที่ 1]
‘ไก่ย่างถูกเผา...ไก่ย่างถูกเผา มันจะถูกไม้เสียบ มันจะถูกไม้เสียบ เสียบตูดซ้าย เสียบตูดขวา เอ๊า!!! ร้อนจริง ๆ ร้อนจริง ๆ ร้อนจริง ๆ’
กิจกรรมต้อนรับน้องใหม่ของคณะบริหารธุรกิจดังสนั่น ฉันนั่งรวมกลุ่มอยู่กับเพื่อน ๆ คณะ ตอนนี้ฉันพอจะทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ได้บ้างแล้วล่ะ และที่ดูจะเข้าได้ดีคือ ‘นีน’ สาวสวยคม ไม่รู้ว่าที่เธอเข้าหาฉันเพราะฉันดูใสซื่อไม่มีพิษมีภัยหรือไงกัน ทั้งที่คนพยายามเข้ามาทำความรู้จักกับเธอ แต่เธอเลือกที่จะเข้าหาฉันแทน... แต่ช่างเถอะ มีคนคบดีกว่าหมาหัวเน่าล่ะนะ
“กิจกรรมน่าเบื่อว่าปะ เสียเวลาชะมัด” นีนบ่นพึมพำข้าง ๆ หูฉันเป็นระยะ ซึ่งฉันเองก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน ฉันขยับแว่นกรอบเงินหันไปพยักหน้ากับนีน
“ฉันก็ว่างั้น น่าเบื่อจริง ๆ นั่นแหละ กิจกรรมเหมือนตอนเรียนม.ปลายไม่มีผิด”
“จบนี่ เราไปเดินสำรวจคณะอื่น ๆ กันไหมเบล โดยเฉพาะพวกตึกเด็กวิศวะ” นีนทำหน้าเป็นประกาย
“ดูตึกคณะอื่นมันน่าตื่นเต้นตรงไหนกัน...นีน” ฉันหันไปมองอย่างไม่เข้าใจ
“นี่...ไม่รู้จริง ๆ เหรอหรือว่าแกล้งโง่กันเนี่ยเบล ซื่อเกิ๊น...”
“อ้าว...ไม่ทันไรก็ด่าฉันแล้วเหรอ”
“โอ๊ย...ไม่ได้ด่าจ้าเพื่อน มานี่จะบอกให้ฟัง” จู่ ๆ ท่าทีของนีนก็เปลี่ยนไป เธอเอนตัวมากระซิบข้างหูพูดเบา ๆ ให้ได้ยินกันสองคน
“ผู้ไง ผู้ชายหล่อมาก...” นีนพูด
“แค่เนี๊ย!!” ฉันถึงกับอุทานด้วยความไม่เข้าใจ
“นี่เบล! แกไม่รู้กิตติมาศักดิ์ของหนุ่มวิศวะที่นี่จริง ๆ เหรอ ไปอยู่ที่ไหนมา” นีนกอดอกมองฉัน
“อยู่บ้านไง” ฉันก็ตอบไปตรง ๆ แต่นีนก็เหมือนไม่เข้าใจฉัน เธอทำท่าทางอารมณ์เสีย ก่อนจะไม่พูดอะไรต่อ...เอาเถอะฉันรู้แหละว่านีนหมายถึงอะไร ฉันก็แค่ไม่อยากเผยความกร้านของตัวเองออกมาก็เท่านั้น การเป็นคนซื่อ ๆ แบบนี้ดีจะตาย ไม่ต้องอยู่ในแสงให้คนมอง ทำตัวราบเรียบกลมกลืนไปกับชีวิตที่แสนธรรมดามันดีกว่าเป็นไหน ๆ เพราะเมื่อไหร่ที่อยู่ในแสงมันจะเหนื่อยเอาได้ เก็บแสงไว้อยู่ในจุดอื่นยังจะดีกว่า...ซึ่งฉันมีที่ ๆ จะปล่อยแสงในตัวเองอยู่แล้วเช่น ‘แอคเค่อ’
กิจกรรมคณะผ่านไปได้ด้วยดี ฉันได้ทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่มากมายหลายคน ถึงมันจะน่าเบื่อไปบ้าง แต่สุดท้ายการได้ทำความรู้จักกับมิตรภาพใหม่ ๆ ที่นี่ก็ไม่เลวจริง ๆ
“ฉันควรกลับแล้วรึเปล่า หรือต้องคอยท่ารอนีนกันเนี่ย” ฉันที่ปลีกออกมายื่นรอนีนที่ใต้ต้นมะม่วง เพราะตอนนี้นีนกำลังโดนพวกเพื่อน ๆ พี่ ๆ ล้อมหน้าล้อมหลังกันยกใหญ่เพราะเธอแต่งหน้าแต่งหน้าจัดเต็ม ลอนผมเกรียว ชุดนักศึกษารัดรูปอวดทรวงทรง เรียกได้ว่าสวยเกินใคร ดังนั้นก็สมควรแล้วที่เธอจะเป็นดาวเด่นให้คนเข้ามาทักทายไม่หยุด นี่ถ้าไม่ติดว่าคุยกันเมื่อกี้ว่าจะไปเดินทัวร์มหาลัยฉันคงกลับไปอยู่ในที่ ๆ ของฉันแล้วล่ะ
“รอนานไหม...” เสียงแจ้นเอ่ยออกมา ทำให้เปลือกตาที่แทบจะหลับของฉันลืมขึ้นมองเพื่อนใหม่ที่ทำให้ฉันคอยท่า
“ไม่นาน ก็แค่หลับรอ...”
“โอ๊ย! ขอโทษจริง ๆ ก็พวกรุ่นพี่อะดิ คะยั้นคะยอให้ฉันร่วมกิจกรรมอะไรไม่รู้เยอะแยะ ดาวคณะเอย ตัวแทนนักศึกษาเอย ปวดหัวจะตายชัก”
“ก็นีนสวย...เป็นแก้วเป็นแสง”
“ฉันรู้ตัวอยู่แล้วย่ะ ว่าฉันสวย...หึ” นีนเท้าสะเอวยิ้มหน้าลอยใหญ่
“แต่ว่าตอนนี้ไปกันได้รึยัง ทัวร์มหาลัยเนี่ย ไม่งั้นฉันจะกลับแล้วนะ มีงานต้องทำอยู่”
“งานอะไร” ฉันไม่คิดว่านีนจะถามกลับ แต่เรื่องแบบนี้ใครเขาจะบอกกันได้ล่ะ
“งานอดิเรกนี่แหละ เอาเป็นว่าไปกันรึยัง”
“ไปจ๊ะไป” นีนคว้าแขนฉันคล้องเดินไปด้วยกันอย่างอารมณ์ดี...
เราเดินไปเรื่อย ๆ ชะเง้อมองไปตามคณะต่าง ๆ แต่ระหว่างทางเดินนั้นก็มีผู้ชายจากหลายคณะแซวไม่หยุด แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะฉัน...แต่เป็นนีน สวยเด่นขนาดนั้น ฉันเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงเลือกมาตีสนิทฉัน...เพราะจะทำให้ตัวเองเด่นไปอีกแหง ๆ แต่ว่านะฉันกลับชอบ เพราะยิ่งนีนมีแสงมากเท่าไหร่นั่นหมายถึงแสงนั้นจะกลบฉันมิดจนไม่มีคนมาสนใจฉัน ความสงบสุขในรั้วมหาลัยที่ฉันฝันถึงก็จะเป็นจริง
“การเป็นคนสวยนี่มันดีจริง ๆ” จู่ ๆ นีนก็พูดขึ้นมา ฉันที่เดินข้าง ๆ ก็พยักหน้าตอบเธอไป
“จริง นีนสวยมากจริง ๆ”
“รู้สึกอิจฉาฉันไหมล่ะ”
“เอ๋...ก็ไม่นิ ทำไมต้องอิจฉาล่ะ ฉันพอใจกับรูปลักษณ์ตัวเองจะตายไป” ฉันพูดด้วยใบหน้าใสซื่อ ทำเอานีนหัวเราะลั่น
“ฮ่า...จริงใจดีนี่นา ดีจังที่เลือกคุยกับเธอ เอาล่ะไปคณะวิศวะดีกว่า อยากไปตกผู้หล่อ ๆ สักคน”
“อะ...เอาเลยเหรอ นี่วันแรกของการเรียนมหาลัยองนะ”
“ชีวิตมหาลัยมันต้องซู่ซ่าหน่อยถึงจะมีสีสัน ไปกันเบล..” ไม่ทันพูดจบฉันก็ถูกนีนลากตรงดิ่งไปตึกวิศวะทันที
“ช้า ๆ หน่อยแขนฉันจะหลุดแล้วนีน” ฉันไม่คิดว่าความกระตือรือร้นของนีนในการล่าผู้ชายจะสูงขนาดนั้น จนคิดว่าทำไมไม่หาเพื่อนที่มีความคิดแบบเดียวกันไปล่าผู้ชายไม่ดีกว่ารึไง แปลก...
“ก็เดินอืดอาดขนาดนี้ ไม่ลากก็ไม่ถึงสักทีดิ รีบ ๆ เดินเถอะ”
“รู้แล้ว ๆ” ฉันเดินตามต้อย ๆ แบบไม่เต็มใจนัก การมีเพื่อนใหม่ที่เอาแต่ใจนิด ๆ แบบนี้ไม่รู้ว่าเรื่องดีหรือไม่ดีกันแน่...ตึกวิศวะงั้นเหรอ ไปดูหน่อยก็แล้วกัน
- Writer
