“น้องเบล พี่ขอโทษแทนคนอื่น ๆ ด้วยนะ คงรำคาญไม่น้อยเลยละสิ” พี่พัฒน์เดินมาคุยกับฉัน หลังจากที่พยายามแยกย้ายทุกคนให้เลิกสนใจฉันสักที
“ไม่หรอกค่ะพี่พัฒน์ เบลเข้าใจดีลุคนี้คงแปลกตาสำหรับพวกเขาล่ะมั้ง” ฉันหันไปคุยด้วยรอยยิ้ม ซึ่งพี่พัฒน์ก็ยิ้มตอบ
‘เฮ้อ...ประธานของเราเป็นคนใส่ใจสมาชิกองค์การจริง ๆ แม้แต่ความรู้สึกเล็ก ๆ น้อย ๆ สมแล้วที่ได้รับการโหวตเป็นประธานอย่างท่วมท้น’
(สายเรียกเข้า)
“พี่พัฒน์...เบลขอตัวรับสายเพื่อนก่อนนะคะ”
“ได้ครับ...คงจะไปนอนกับเพื่อนแล้วสินะ”
“ใช่ค่ะ นาน ๆ ทีจะได้มีเวลามาเที่ยวกับเพื่อนด้วยค่ะ เลยถือโอกา”
“งั้นตามสะดวกเลยครับพี่ไม่รบกวนแล้ว” จากนั้นพี่พัฒน์ก็เดินออกไปหาคนอื่น ๆ ก่อนฉันจะหันไปรับสายเพื่อนตัวดี
“ว่าไง มาแล้วเหรอ”
(ใช่ ฉันมาถึงโรงแรมแกแล้ว)
“ฉันอยู่หาดหลังโรงแรมแกมาเลย”
หลังวางสายไม่นานนัก ยัยนีนก็วิ่งมาหา แน่นอนว่าชุดของนางสุดแซ่บถึงพริกจริง ๆ
