วันนี้เป็นวันจัดงานนิทรรศการประเพณีไทยสี่ภาค ซึ่งเป็นความดูแลรับผิดชอบของสภานักศึกษา โดยร่วมมือกับ คณะต่าง ๆ ที่จัดบูทหลากหลายตามหัวข้อที่ได้รับกำหนด
ส่วนฉันเหรอ วันนี้ก็ประจำการที่บูทอาหารว่างและเครื่องดื่มเพื่อแจกจ่ายกับนักศึกษาและคนนอกที่ร่วมงานไงล่ะ
‘ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก’ ฉันเคาะประตูห้องนีนดังลั่นก่อนจะตะโกนเรียกเสียงดัง “เสร็จรึยังเนี่ย สายแล้วนะ”
‘เอี๊ยด!’
“มาแล้ว ๆ แกก็จะเคาะประตูห้องทำไมเนี่ย”
“อ้าว...ก็แกออกมาช้า ฉันก็ต้องเรียกดิวะ ฉันมีงานที่ต้องทำนี่หว่า ว่าแต่แกเถอะ...วันนี้หยุดแท้ ๆ จะตามไปทำไมกัน ถ้าเป็นฉันนะคงนอนจมอยู่ที่หอสบายใจกว่า”
“โอ๊ย!! พูดซะยาวเชียวเพื่อนรัก ที่บอกว่าจะเคาะประตูทำไมเพราะมันมีกริ่งไงย่ะ” สิ้นคำยัยนีน ฉันก็ถึงบางอ้อ...
“อ้อ...งั้นเหรอ ซอรี่ เอาเป็นว่าเสร็จแล้วใช่ไหม”
“อืม...เสร็จล่ะ พร้อมล่าหนุ่ม ๆ ปะ ไปกันฮี่...”
(ณ มหาวิทยาลัย)
‘ตุง...ตุง..
