เขาเดินนำฉันขึ้นมาชั้นสองของคลับ เหมือนจะเป็นส่วนสำนักงานของคลับมากกว่าแฮะ...ก่อนจะมาหยุดที่ประตูห้องแห่งหนึ่งบนคลับ
“พี่ขึ้นมาที่นี่ทำไม...”
“ทำงาน?” เสียงทุ้มพูดอย่างไม่ใส่ใจนักไม่แม้แต่จะหันหน้ามามองด้วยซ้ำก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในห้องนั้น เมื่อเขาเปิดไฟปุ๊บก็ทำให้รู้ว่าห้องนี้คือห้องทำงานจริง ๆ “เข้ามาแล้วก็ปิดประตูลงล็อคด้วย”
“คะ?” ฉันเลิกคิ้วมอง แต่เพราะแววตามคมดุและไม่พูดอะไรของเขาทำให้ฉันยอมทำแต่โดยดี ทั้งที่ไม่เข้าใจสักนิดว่าเขาต้องการอะไร
‘เขาจะมานั่งทำงานเวลาค่ำแบบนี้เหรอ’
คนร่างหนานั่งโต๊ะทำงานนิ่งเงียบ หยิบแฟ้มเอกสารขึ้นมาเปิดดูด้วยท่าทีจริงจัง เหมือนตรวจสอบอะไรบางอย่าง ปลายปากกาลงจดบนกระดาษพวกนั้นไม่พัก มันแตกต่างกับมาดรุ่นพี่วิศวะคอม ที่ปากร้าย สีหน้าเจ้าเล่ห์ แต่ตอนนี้ภาพตรงหน้าเขากลับจริงจัง นัยน์ตาหล่อกำลังจดจ่ออย่างตั้งใจ ทำให้เขาดูดีขึ้นมากเลยล่ะ ทว่า...มันก็เงียบจนฉ
