************
Hayat ne garipti demi dijvar acı çektirdiği kadına aşık olmam derken bir tokat misali vurmuştu ona hayat.
Kalbine silinmez kapanmaz yaralar bıraktığı kadın için yanmıştı yüreği.
Olmaz dediği herşeyi görür yaşar olmuştu.
Ağit ve cîwan doğanı alıp gelmişti mirhân konağına. Kapının önüne dijvarin parçalara ayirdigi bedenini getirmişlerdi.
Doğan hak etmişti yaşadığını lakin idâl en masumdu bu hikâyede.
Ağıtlar yükselmişti mirhân konağında acısı çok önce düşmüş olsa da mirhân aşiretinin küçük oğlu ölmüştü bugün.
Allah belasını versin kan davanizin. Diye bağırdı rewşin. Kan alıp götürmüştü birini gene ve yine.
Abi. Diye haykırdı rotinda.
İçinizde yaşayın acınızı. Diye gür sesiyle konuştu baran ağa.
Lan sizi gebertecegim. Diye bağırıp ağit in üstüne yürüdü yiğit.
Gel gel
