GÖKHAN
Kızıl Cadı’nın attığı iftirasıyla yumruğu yemiştim. Ben de boş durmadım tabi yediğim kadar da attım.
Lan ne kızdı be hem kendi benim takımları tekmelemiş hem de benim onu dövdüğümü söylemişti ama çırpındıkça daha çok düşüyordu elime. En son ben uğraşamayacağım deyip kapıya doğru gidince önüme geçip beni engellemek için neler yapmıştı.
“Dur bir gözünü seveyim ya.” Önüme geçip gitmemem için ellerini kaldırdı. “Tamam iftira attım.”
İtirafından sonra arkadan homurdanmalar duyuldu.
“Demek öyle kızıl kafa aferin adam ol.” Kafamda dönen tilkiler bu kızla çok eğleneceğimi söylüyordu.
“Bak ben adam değilim kadınım şöyle söylemeyi kes artık.”
“Lafı çevirme kızıl. Şimdi beni iyi dinle bana borçlandın.” Gülümsedim.
“Anlamadım.” Kahverengi gözlerini kısmış dikkatlice beni izliyordu.
