Gülhan on beş gündür olduğu gibi yine sabahın altısında uyanmış, geceden ördüğü ateş kızılı saçlarını açıp şekil vermişti. Bıkmıştı her sabah erken uyanmaktan. Hiç sosyalleşmeye zamanı kalmıyor, evden kendisi yüzünden geç çıktıkları zaman da sahte kocasından papara yiyordu.
Gökhan’la aralarında gerçekten patron çalışan ilişkisi kurulmuş gibiydi. Çoğu zaman Gökhan konağa geç geliyor, Gülhan da yorgunluktan resmen neredeyse her gece ağzı açık uyuyakalıyordu. Şimdiye kadar hiç aklında olmayan üniversite okuma mevzusu artık onun için çok gerekli bir şeydi. Hani okumayan çocuklar için derlerdi ya ver yazın sanayiye de anlasın okumanın kıymetini diye. İşte Gülhan içinde öyle olmuştu. Sarı Gorille karı koca olmayacaklarına göre ömür boyu çalışabilirdi ki bu durumda en iyi seçenek okumaktı. Belk
