GÜLHAN
Sabah kahvaltıdan ofise gelene kadar Gökhan’la kavga edip durmuştuk. Neymiş çalışmama gerek yokmuş. Çalışacaksam oda verecekmiş. Yoktu öyle yağma. Ta en başından bana istersen karım ol istemezsen çalış diyen oydu. Şimdi derdi benim üzerimde baskı kurup kendine bağımlı hale getirmekti.
Çok sinirliydim, çok kızgındım. Herkese, her şeye, kendime bile…
Nedeni mi? Nedenlerini saymakla bitmeyecek gibiydi. Gökhan en son ters bir bakış atıp odasına girince yerime geçip oturdum. Sevgi masasının halinden anladığım kadarıyla gelmişti ama yerinde yoktu.
Gelince ne diyecektim az çok şekillendirmiştim kafamda ama yine de heyecanlıydım. Ah nasıl bir duruma düşmüştüm kızların gözünde. Hiç bilmiyordum.
Çantamı dolaba koyup bilgisayarı açtım. Arada kapının önünden geçenler bana bakıp cin çar
