บทที่ 8
“ทำไมนั่งแท็กซี่มา?”
พายัพ หรือ เหนือ เพื่อนสนิทของชาร์ลเอ่ยทักทันทีที่เห็นร่างสูงของเพื่อนเดินเข้ามาในทาวโฮมน์ ทั้งที่ก่อนหน้านี้มันไม่ได้รับสายหรือตอบข้อความตั้งแต่บ่าย แถมยังลงมาจากแท็กซี่สีเขียวเหลืองด้วย แสดงว่าเรื่องหนักหนาจริง!
“แม่งเละเป็นขี้เลยออกข่าวด้วย” มือหนาข้างหนึ่งของผู้ชายวางบนบ่าแกร่งของชาร์ลและลูบขึ้นลูบลง ชายหนุ่มปัดออกและทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาด้วยความเหนื่อยล้า
บูรพา ชื่อเล่น บลู เพื่อนสนิทอีกคนของชาร์ลถามออกมาด้วยความห่วงใยเพราะสภาพเพื่อนเหมือนตามันจะบวม ๆ ยังกับร้องไห้มาอย่างนั้น แต่ชาร์ลน่ะเหรอจะร้องไห้?
“อดทนมาได้ตั้งนานหัวมึงไปร้อนอะไรของมึงเอามันซะเกือบตายแบบนั้น” พายัพถามเพราะต้องการคำตอบเขาก็คุกรุ่นเหมือนกันที่เพื่อนทำอะไรไม่ปรึกษากันบ้างเลย!
“เลิกพูดซะทีได้ไหมวะ! กูจะฆ่าใครตายก็ไม่เกี่ยวเหี้ยอะไรกับใครทั้งนั้นแหละ!”
“ไม่พูดก็คงไม่ได้เพราะที่ต้อง
