ตอนที่4เข้าใจผิด

1643 Words

“นายครับผมเอากระเป๋าคุณเกวลินไปเก็บข้างบนเรียบร้อยแล้วถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวก่อนนะครับ”เจมส์แจ้งผู้เป็นนายที่ตอนนี้นั่งเล่นที่โซฟากับเกวลินอยู่ “อืม ขอบใจ หิวยังไปกินข้าวจะได้พักผ่อน”เขาตอบรับลูกน้องสั้นๆก่อนหันไปตามเกวลินที่นั่งอยู่ที่โซฟาฝั่งตรงข้าม “ก็ดีเหมือนกันค่ะ” เอริคเดินนำเกวลินมาที่โต๊ะอาหาร “นั่งสิ”เขาผายมือเชิญเธอนั่งก่อนที่ตัวเองจะเดินไปนั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้าม “ป้าพิศ ตักข้าวครับ อ้อลืมแนะนำนี่ป้าพิศแม่บ้านของที่นี่ ส่วนนี่เกวลิน…” “สวัสดีค่ะ เรียกเกลเฉยๆก็ได้นะคะ”เธอทักทายแม่บ้านด้วยรอยยิ้มและท่าทางเป็นกันเอง “สวัสดีค่ะคุณเกล คุณเกลสวยมากๆเลยนะคะ สมกับเป็นคู่หมั้นของคุณเอริคเลยค่ะ เหมาะสมกันยังกับกิ่งทองใบหยก”ป้าพิศพูดตามภาพที่เห็น “ป้าพิศ”เอริคปราม “ค่ะๆไม่พูดแล้วค่ะ เชิญคุณๆทานข้าวตามสบายเลยค่ะ ป้าขอตัวก่อน”ป้าพิศพูดด้วยรอยยิ้มก่อนเดินออกไป “คุณป้าเค้าไปไหนคะ”เกวลินถามด้วยความสงสัยหลังเห็นป้าพิศถือกระเป๋าเดินออกจากบ้านไป “กลับบ้าน” “ห๊ะ กลับบ้าน!!!”เกวลินอุทานด้วยความตกใจ “เสียงดังทำไม นี่มันทุ่มนึงแล้วก็ต้องกลับมั้ย?” “แล้วปกติบ้านหลังนี้พี่เอริคอยู่กับใครคะ” “คนเดียว” “คนเดียว!!!”เธออุทานอีกครั้ง “ทำไม กลัวหรอ จะย้ายออกมั้ยล่ะ”เขาเลิกคิ้วถามหญิงสาว “ป่าวซักหน่อย รับปากคุณป้าแล้วก็ต้องทำให้ได้”เธอก้มหน้าบ่นพึมพำ “หึ”เอริคเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว …ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด… “ครับแม่ ถึงแล้วค้าบ”เอริคกดรับสายมารดา “ไหนขอแม่คุยกับหนูเกลหน่อย”เอริคยื่นโทรศัพท์ให้เกวลิน “ค่ะคุณป้า” “เดินทางเหนื่อยมั้ยลูก” “นิดหน่อยค่ะ ตอนนี้โอเคแล้วค่ะ กำลังทานข้าวเย็นกันอยู่” “ถ้าหนูอยากได้อะไรบอกพี่เค้าได้ตลอดเลยนะ แล้วก็ถ้าพี่เค้ารังแกอะไรหนูก็โทรหาป้าได้ตลอดเลยนะ เดี๋ยวป้าจัดการให้” “ค่ะคุณป้า ขอบคุณนะคะ”เกวลินกล่าวขอบคุณพร้อมยิ้มให้แอนนา “ขอป้าคุยกับพี่เค้าหน่อยลูก” “เจ้าตัวดี ดูแลน้องดีๆล่ะเข้าใจมั้ย อย่าทำให้แม่กับน้ามาลาเป็นห่วง” “ค้าบแม่ รู้แล้วครับแค่นี้ก่อนนะผมจะทานข้าวแล้ว เดี๋ยวหลานสาวสุดที่รักเป็นโรคกระเพราะแม่จะว่าผมอีก” “เจ้าลูกคนนี้นี่ แค่นี้แหละแม่วางแล้ว” “เฮ้อ…..”เขาถอนหายใจเสียงดังกับความเยอะของผู้เป็นแม่ “มองอะไรทานข้าวได้แล้วหลานรัก จะได้ไปพักผ่อน”เขาบอกเกวลินที่กำลังนั่งยิ้มมองหน้าเขาอยู่ “ถ้าพี่เขาขัดใจบอกป้าได้ตลอดเลยนะ”เธอทวนคำพูดของป้าแอนนาให้เขาฟัง ก่อนนั่งทานข้าวต่อ “ยัยตัวแสบ” หลังทั้งคู่ทานข้าวเสร็จเกวลินจะเก็บจานไปล้าง แม้ว่าเธอจะไม่ถูกกันกับเขาแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นคนไม่รู้จักกาลเทศะ อีกอย่างเรื่องพวกนี้ตอนอยู่เมืองนอกเธอก็ทำเองเป็นประจำ ถึงแม้จะโตมาในครอบครัวที่ร่ำรวยแต่แม่ก็สอนให้เธอดูแลตัวเองให้ได้ “จะทำอะไร เดี๋ยวพี่ทำเอง ไปพักเถอะ” “ไม่เป็นไรค่ะเกลล้างแป๊บเดียว” “พี่บอกว่าไม่ต้องไง วันนี้กลับมาเหนื่อยๆไปพักก่อน” “เอางี้งั้นเราช่วยกันล้างจะได้เสร็จเร็วๆ ตามนี้นะคะ เกลจะได้รีบไปพัก” เอริคจำใจต้องทำตามเธออย่างขัดไม่ได้ เขาได้แต่คิดในใจเด็กคนนี้หัวรั้นจริงๆ แต่ความรั้นของเธอทำให้เขาแอบสนใจในตัวเธอซะแล้วสิ “ไปเดี๋ยวจะพาไปดูห้อง”เอริคบอกเกวลินหลังเก็บจานใบสุดท้ายเสร็จเรียบร้อย “เป็นไงชอบรึป่าว ถ้าอยากได้อะไรเพิ่มก็บอกแล้วกัน ห้องพี่อยู่ฝั่งตรงข้าม” “ค่ะ งั้นเกลขอตัวเข้าห้องก่อนนะคะ” “ลืมบอก งานค่อยเริ่มทำวันจันทร์หน้าแล้วกัน อาทิตย์นี้ก็พักผ่อนไปก่อน” “ค่ะ ขอตัวนะคะ” หลังเข้าห้องมาเกวลินนั่งคิดทบทวนถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อช่วงเย็นที่ผ่านมา เธอค่อนข้างแปลกใจว่าเอริคในภาพจำของเธอไม่ใช่คนแบบนี้ ทั้งเย่อหยิ่ง เย็นชา เอาแต่ใจ เอาตัวเองเป็นที่ตั้ง แต่นี่เขากลับดูสุขุม อบอุ่น แม้จะเงียบขรึมไปหน่อยก็เถอะ ดูไม่ใช่คนใจร้ายเหมือนที่เธอรู้สึกตอนเด็กเลย หรือเพราะเขาโตขึ้นเลยทำให้เปลี่ยนไปทำให้เธอคิดไม่ตกอยู่พักใหญ่ “ช่างเถอะ คอยดูไปเรื่อยๆแล้วกัน นี่อาจจะเป็นแผนของเขาที่จะทำให้เราตายใจก็ได้ ใครดีมาก็ดีกลับ ใครร้ายมาก็ร้ายกลับ”เธอพูดกับตัวเองก่อนจะเลิกคิดฟุ้งซ่านแล้วไปอาบน้ำเข้านอน เอริคเมื่อกลับถึงห้องก็มานั่งทำงานต่อ แต่คืนนั้นจิตใจเขาไม่อยู่กับเนื้อกับตัว คิดถึงแต่ยัยตัวแสบคู่ปรับในวัยเด็ก ที่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่ใช่แบบนั้นแล้ว เขาคิดถึงใบหน้าที่ทั้งสวยและน่ารัก กลิ่นตัวหอมชวนหลงใหลจนเผลอยิ้มออกมา “ไอ้ริคคิดอะไรของแกอยู่วะ นั่นมันศัตรูนะโว้ย”เขาตีหัวตัวเองเบาๆเพื่อเรียกสติ “แต่ก็ช่างเถอะ ถ้าเธอดีมาก็ดีตอบแล้วกัน ยังไงแม่ก็ฝากฝังไว้” …บริษัท IT ของเอริค… “นายให้จัดโต๊ะคุณเกลไว้ที่ไหนดีครับ” “นั่งกับพี่เกตุหน้าห้องแล้วกัน เดือนหน้าพี่เกตุจะลาคลอดแล้วระหว่างนี้ให้สอนงานให้เกล พอลาคลอดจะได้ไม่ต้องหาคนอื่นแทน” “ครับนาย” “วันนี้มีงานอะไรอีกมั้ยถ้าไม่มีผมจะขอตัวกลับก่อน” “ไม่มีแล้วครับ นายกลับได้เลยครับ” เจมส์มองเวลาจากนาฬิกาข้อมือเห็นเป็นเวลาบ่ายสามโมง นึกแปลกใจว่าปกตินายอยู่ทำงานจนค่ำมืดแต่วันนี้กลับรีบกลับก่อนเวลา เมื่อนึกขึ้นได้ว่ามีใครบางคนรออยู่ที่บ้านก็รีบรายงานคุณนาย แอนนาทันที “พี่เอริคทำไมกลับมาเร็วล่ะคะ พึ่งสี่โมงเอง” เกวลินถามชายหนุ่มเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามาในบ้าน “จะพาไปซื้อของ หายเพลียรึยัง” “คุณป้าสั่งมาหรอคะ” “พูดมากไปแต่งตัว” “ชิ เผด็จการ”เธอจิ๊ปากและย่นจมูกใส่เขาก่อนจะเดินขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ไม่นานเกวลินก็ลงมาพร้อมมินิเดรสแขนสั้นเปิดไหล่สีชมพูอ่อน แต่งหน้าเบาๆ ริมฝีปากอวบอิ่มแต่งแต้มด้วยลิปติกสีชมพู ปล่อยผมยาวลอน เรียวขายาวขาวเนียน ทำเอาเอริคอึ้งกับภาพที่เห็นตรงหน้า ยัยลูกเป็ดขี้เหร่ในวันนั้น ทำไมถึงโตมาแล้วสวยได้ขนาดนี้ “พี่เอริค ไปกันได้แล้วค่ะ” “อืม”เขาทำเสียงเรียบเฉยเพื่อกลบอาการใจเต้นแรงของตัวเองก่อนจะเดินนำหญิงสาวไปที่รถ “วันนี้อยากได้อะไรบ้าง จะได้พาไปถูก” “อืม ของใช้ส่วนตัวกับชุดทำงานอีกนิดหน่อยค่ะ ฉุกละหุกไปหน่อยเลยไม่ได้เตรียมมา” เมื่อมาถึงห้างสรรพสินค้าเอริคพาเกวลินเดินตรงไปยังโซนของใช้ก่อนจะเดินไปหยิบรถเข็นเดินตามเธอ “พี่เอริคเกลเข็นเองก็ได้ค่ะ” “รีบซื้อจะได้รีบกลับ อย่าพูดมาก” “คนเผด็จการ เดี๋ยวก็ฟ้องคุณป้าซะเลย” เขาไม่ตอบโต้เธอ เดินตามเธอแบบเงียบๆ เกวลินได้ทีก็ซื้อของเต็มที่เลย ไหนๆก็มีคนเข็นรถให้แล้วนี่นา เธอเดินเลือกซื้อของจนได้ของใช้ครบตามต้องการ “ทั้งหมด 8,000 บาทค่ะ”แคชเชียร์แจ้งราคา ขณะที่เธอกำลังหยิบเครดิตการ์ดในกระเป๋า เอริคก็ยื่นบัตรของตัวเองให้พนักงานไปแล้ว “พี่เอริคไม่ต้องค่ะ เกลจ่ายเอง” “อยู่เฉยๆ” “ขอบคุณนะคะ ถึงแม้จะเป็นคำสั่งคุณป้าก็ตาม”เกวลินขอบคุณชายหนุ่มหลังเดินออกจากร้าน “พูดเยอะ จะไปซื้อชุดทำงานไม่ใช่หรอไปสิ”เขาบอกหญิงสาว “เอ่อ…วันหลังก็ได้ค่ะ เดี๋ยวเกลมาเองเดี๋ยวพี่ เอริครอนาน” “จะมาทำไมหลายครั้ง ไปซื้อให้เรียบร้อยทีเดียว” พูดจบเขาก็เดินนำเธอมาที่ร้านก่อนจะนั่งเล่นมือถือรอ ปล่อยให้หญิงสาวเดินเลือกเสื้อผ้าตามสบาย ผ่านเวลามาพักใหญ่เกวลินก็เลือกชุดเสร็จเรียบร้อย “เลือกนานขนาดนี้ทำงานได้ถึงเดือนรึป่าว”เขากัดเธอ “ถึงไม่ถึงก็รอดูเองแล้วกันค่ะ วันหลังถ้าไม่อยากพามาก็บอกคุณป้าตรงๆก็ได้”เธอต่อว่าเขาบ้าง “พี่ไม่ได้…..”เขานึกโทษตัวเองที่ปากไว ใจจริงแค่อยากจะแซวเธอเท่านั้น และอีกอย่างแม่เขาก็ไม่ได้บังคับให้พามา เขาตั้งใจพาเธอมาเองต่างหาก แต่ก็ไม่รู้จะเริ่มต้นพูดยังไง เขาเลยตัดปัญหาโดยการเดินไปจ่ายตังค์แล้วรีบเดินออกจากร้านไป ทำให้ เกวลินเข้าใจว่าเขาไม่ได้เต็มใจพาเธอมา หากแต่มาตามคำสั่งของป้าแอนนาเท่านั้น

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more