ตอนที่ 6 เพื่อนรัก
1270 Words
“ยัยเกลมาได้ไง ไหนว่าจะกลับอาทิตย์หน้าไง”เจนหันไปกอดเพื่อนรักด้วยความดีใจ
“เลื่อนไฟล์ทน่ะ ก็เลยมาเซอร์ไพร์ส คิดถึงแกมากๆเลย”
“คิดถึงเหมือนกัน ไปหาที่นั่งในสวนกัน เดี๋ยวทำของอร่อยไปให้ทาน”
ร้านเบอเกอรี่ของเจนเป็นร้านที่ร่มรื่นมากบรรยากาศภายในร้านเต็มไปด้วยต้นไม้และดอกไม้นานาพันธุ์ มองไปทางไหนก็สดชื่นสบายตา
“เจนแล้วตอนนี้แกพักที่ไหน”
“นี่ไงบ้านชั้น”เจนชี้ไปที่บ้านสีขาวที่อยู่ติดกับร้าน
“บ้านน่ารักจัง เดี๋ยววันหลังแวะมาเล่นด้วยบ่อยๆ”
“ว่าแต่แกเถอะไปอยู่ที่บ้านพี่เค้าเป็นไงบ้าง พี่เขาน่ากลัวรึป่าว”
“แกก็พูดไปเรื่อยคนนะไม่ใช่ผี ชั้นว่าโอเคกว่าที่คิดไว้ตอนแรกเยอะเลย”
“ยังไงไหนเล่าซิ”
“ก็ตอนแรกที่ชั้นเล่าให้แกฟังว่าเค้าดูไม่น่าคบ ใจร้าย เอาแต่ใจ แต่พอเจอกันจริงๆก็ไม่เป็นแบบนั้นนะ ไม่รู้สิอธิบายเป็นคำพูดไม่ถูก”
“แกคงไม่ได้ตกหลุมรักเค้าแล้วนะ”เจนแซวเพื่อน เกวลินตีแขนเพื่อนรักเบาๆ
“บ้า!!! พึ่งเจอกันได้สามวันเอง ชั้นใจง่ายขนาดนั้นหรอ อีกอย่างที่มาก็เพื่อให้แม่กับคุณป้าแอนนาสบายใจแค่นั้น อย่างอื่นไม่ได้คิด”
“ชั้นจะคอยดู หนุ่มหล่อสาวสวยอยู่บ้านหลังเดียวกัน เดี๋ยวผีก็ผลักเข้าสักวัน แต่แกระวังไว้หน่อยนะ ในข่าวเขาควงสาวไม่ซ้ำหน้าดูเจ้าชู้ไม่เบา แต่ช่วงนี้เห็นควงนางแบบชื่อนิต้าออกงานบ่อยๆ ไม่รู้คนนี้จริงจังรึป่าว แกอยู่บ้านเค้าไม่มีอะไรผิดสังเกตเลยหรอ”
“ไม่นะ ปกติดี ไม่ต้องไปสนใจเรื่องคนอื่นหรอก สนใจเรื่องของเราดีกว่า”เกวลินทำทีเป็นไม่สนใจแต่แอบเก็บข้อมูลอยู่ ที่ผ่านมาที่เธอรู้ความเคลื่อนไหวของเอริคเพราะมีเหยี่ยวข่าวสาวอย่างเจนเป็นคนส่งข้อมูลให้อ่านอยู่เสมอ
“แล้วแกกะว่าจะมาอยู่ยาวเลยมั้ย หรือมาอยู่แค่หกเดือนแล้วก็กลับ”
“ยังไม่แน่ใจเลย เดี๋ยวค่อยดูอีกที แต่อยู่ที่ไหนชั้นก็คุยกับแกได้ตลอดแหละ”
“งือ คิดถึงวันนี้เดี๋ยวชั้นเลี้ยงต้อนรับแกดีกว่า เราไปกินข้าวเย็นแล้วสังสรรค์กันซักหน่อยดีมั้ย คืนนี้ชั้นเป็นเจ้ามือไม่เมาไม่เลิก แต่ตอนนี้แกต้องไปเป็นลูกมือช่วยชั้นทำงานก่อน โอเค๊”
“ได้ค่ะ คุณเจนจะให้เกลทำอะไรสั่งมาได้เลยค่ะ”สองเพื่อนรักหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน
ส่วนเอริควันนี้ทั้งวันก็ไม่เป็นอันทำการทำงานมองโทรศัพท์ตลอดเวลาจนเจมส์สังเกตได้
“นายมีอะไรให้ผมช่วยมั้ยครับ”
“ไม่มี”เขาตอบเสียงห้วนๆ
“แต่ผมเห็นนายมองโทรศัพท์ทั้งวัน มีเรื่องอะไรบอกผมได้นะครับ”
“….”เอริคไม่ตอบผู้ช่วย
“นายครับผมลืมบอกไป เย็นนี้คุณนิต้าชวนไปทานข้าวเย็น นายให้ผมนัดเวลากับเธอได้เลยมั้ยครับ”
“ไม่ไปจะรีบกลับบ้าน”
เจมส์เดินออกมาจากห้องเจ้านายแล้วบ่นพึมพำคนเดียวว่าวันนี้เจ้านายของเขาดูแปลกไป จนเกตุเลขาหน้าห้องเห็นเขาพูดคนเดียวจึงทักขึ้น
“น้องเจมส์เป็นอะไร โดนนายดุมาหรอ”
“ป่าวครับพี่เกตุ ผมแค่รู้สึกว่าวันนี้นายไม่ปกติ”
“ยังไงคะ ที่ว่าไม่ปกติ”
“มองโทรศัพท์ตลอดเวลา ดูใจลอยๆ เมื่อกี้ผมบอกว่าคุณนิต้าชวนไปทานข้าวเย็นนายก็บอกไม่ไป จะกลับบ้าน”
“พี่ก็รู้สึกเหมือนกันค่ะ”เลขาท้องแก่ค่อยๆลุกขึ้นมากระซิบกับผู้ช่วยหนุ่ม
“ใช่มั้ยครับ ผมไม่ได้คิดไปเองคนเดียวจริงๆด้วย”
เอริคเมื่อไล่ลูกน้องไปแล้ว ก็นั่งทำงานต่อสักพักเหลือบมองนาฬิกาที่ผนังเห็นว่าเวลาล่วงเลยมาจนถึงห้าโมงครึ่งแล้ว จึงกดโทรศัพท์ส่งไลน์ไปหา เกวลิน
“กลับบ้านยัง”
“ยังค่ะวันนี้เกลกลับดึกหน่อยนะคะ จะไปทานข้าวกับเพื่อน”
“ที่ไหน”
“ยังไม่รู้เลยค่ะ แค่นี้ก่อนนะคะเพื่อนเรียกแล้ว”
เวลาล่วงเลยมาจนสามทุ่มก็ยังไม่มีวี่แววว่าเกวลินจะกลับบ้าน เอริคที่นั่งรอตั้งแต่เย็นเริ่มหมดความอดทนไลน์ไปหาเธออีกรอบ เขาคิดในใจว่าอุตส่าห์รีบกลับบ้านมาทานข้าวด้วยแต่กลับหนีไปทานกับคนอื่น
“เกลอยู่ไหน”
“ร้าน AB ค่ะ”
“ใกล้กลับยัง”
“อีกพักนึงค่ะ”
เขาอ่านข้อความเธอแล้วไม่ตอบ แต่รีบขับรถออกจากบ้านทันที ร้าน AB เป็นร้านอาหารกึ่งผับ เขาได้แต่นึกโมโหเธอในใจ เป็นผู้หญิงสองคนทำไมกล้ามาที่ร้านแบบนี้ ระหว่างทางเขาโทรบอกให้เจมส์ออกมาพบเขาที่ร้านนี้ด้วย
“นายนี่ก็แปลกคน สาวๆชวนไปไม่ไป อยู่ดีๆชวนเราออกมาดื่ม”เจมส์บ่นหลังจากเขามาถึงและนังรอเจ้านายอยู่ในร้าน เพราะจากคอนโดของเจมส์อยู่ใกล้ร้านมากกว่าเขาจึงใช้เวลาเดินทางน้อยกว่า
“นายทางนี้ครับ”เขาโบกมือเรียกผู้เป็นนาย
“นายอยากทานอะไรครับ”
“สั่งเลย เต็มที่วันนี้เลี้ยง”เขาบอกลูกน้องแต่สายตากลับมองหาเกวลิน จนไปสะดุดตากับหญิงสาวสองคนโต๊ะมุมด้านในสุดของร้าน ที่ตอนนี้มีหนุ่มๆแวะมาทักทายขอชนแก้วด้วยไม่ขาดสาย เกวลินเองแม้จะดูเป็นคนสนุก สดใสแต่ก็ไม่ชอบให้ใครมาถูกเนื้อต้องตัว และไม่ค่อยชอบคุยกับคนไม่รู้จักสักเท่าไหร่ ผิดกับเจนที่ดูจะพูดคุยได้กับทุกคน เธอรู้ว่าเพื่อนไม่ชอบคนมาเกาะแกะ หากใครเข้ามาเธอก็จะเป็นคนรับหน้าแทน
“เสน่ห์แรงจริงนะยัยเกล ชั้นออกหน้ารับแทนจนเหนื่อยแล้วเนี่ย”เจนบ่นเพื่อน
“แล้วใครให้แกพามาร้านแบบนี้กันล่ะ”
“ก็ชั้นอยากดื่มต้อนรับนี่นา นานๆดื่มทีไม่เป็นไรหรอก มาชนแก้วๆ”
“เรากลับกันดีกว่ามั้ยเริ่มเมาแล้ว”เกวลินชวนเพื่อนกลับหลังรู้สึกมึนๆหัว
“ดื่มต่ออีกนิดนะเพลงกำลังสนุกเลย แป๊บเดียวเดี๋ยวพากลับ”
เอริคแอบมองหญิงสาวทั้งคู่เป็นระยะเพื่อเช็คว่าพวกเธอยังโอเคอยู่มั้ย เขานั่งกระดกเหล้าไม่ยอมพูดยอมจา จนเจมส์เองก็งงว่านายเขาไปกินรังแตนที่ไหนมา เอริคหันไปเห็นชายคนหนึ่งเรียกเด็กเสิร์ฟที่กำลังนำค็อกเทลไปเสิร์ฟที่โต๊ะของเกวลินมาพูดคุยและแอบใส่ผงบางอย่างลงไปในแก้ว เห็นเพียงเท่านั้นเอริคก็รู้ได้ทันทีว่าเขากำลังจะทำเรื่องไม่ดีกับหญิงสาวทั้งคู่แน่นอน แต่เขาก็ไม่ได้ลุกไปห้ามพวกเธอไม่ให้ดื่มแต่อย่างใด เอริคเฝ้ามองอาการของทั้งคู่เป็นระยะ จนเป็นเกวลินเองที่รู้สึกไม่ไหวจึงชวนเพื่อนรักกลับ
“หึ กว่าจะรู้ตัวว่าต้องกลับ”เอริคพึมพำ
“นายว่าไงนะครับ ไปเช็คบิลส่งคนกลับบ้าน”
“ส่งใครครับนาย เรามากันสองคน”เจมส์รีบลุกขึ้นเดินตามเจ้านายออกมาด้วยความงง
- Writer
