เช้าวันใหม่เวียนมาถึงพร้อมกับบรรยากาศที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง คฤหาสน์หรูที่เคยเริ่มมีความอบอุ่นกลับกลายเป็นกรงขังที่หนาวเหน็บ ‘มินตรา’ ตื่นขึ้นมาบนโซฟาในห้องรับแขก เพราะเมื่อคืนเธอร้องไห้จนผล็อยหลับไปทั้งชุดเดิม โดยไม่มีใครสนใจมาปลุกหรือหาผ้าห่มมาคลุมให้
ความเจ็บปวดแล่นริ้วขึ้นมากลางอกเมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวาน เช็คเงินสดที่ถูกขยี้คาฝ่าเท้า และสายตาที่เต็มไปด้วยความรังเกียจของ ‘กวินทร์’ ยังคงติดตา
"ตื่นแล้วก็ลุก"
เสียงทุ้มเย็นเยียบดังขึ้นจากหัวบันได มินตราสะดุ้งเฮือก เงยหน้าขึ้นมองร่างสูงในชุดสูททำงานเต็มยศที่กำลังเดินลงมา กวินทร์มองเธอด้วยสายตาว่างเปล่าเหมือนมองสิ่งของที่เกะกะสายตา
"รีบไปอาบน้ำเปลี่ยนชุด แล้วมาทำหน้าที่ของเธอ" เขาออกคำสั่งเสียงเรียบ "ป้าอุ่นไม่สบาย วันนี้เธอต้องทำอาหารเช้าและงานบ้านทั้งหมด... คนเดียว"
"ค่ะ..." มินตรารับคำเสียงแหบแห้ง พยายามยันตัวลุกขึ้นด้วยเรี่ยวแ
