นับตั้งแต่การก้าวเข้าไปเซ็นเอกสารที่บริษัท DLKK Corporate ในวันนั้น...วันเวลาก็ได้ล่วงเลยผ่านไปนานร่วมเดือน ฉันที่ยังคงทำงานในตำแหน่งเดิมและที่เดิมก็ได้ลืมเรื่องราวเหตุการณ์ในวันนั้นไปจนหมดสิ้น และยังคงใช้ชีวิตเรียบง่ายด้วยความสบายใจเหมือนอย่างเช่นเคย
‘น้องลิน เลิกงานแล้วยังไม่กลับบ้านอีกเหรอจ๊ะ’ เสียงพี่วรรณเอ่ยถามครั้นเดินผ่านหน้าโต๊ะทำงาน และยังเห็นว่าลูกน้องคนขยันยังไม่มีทีท่าจะวางมือจากงาน
‘ลินขอเคลียร์เอกสารนี้อีกหน่อยค่ะพี่วรรณ เดี๋ยวสักพักลินก็จะเก็บของกลับบ้านแล้วค่ะ’ ฉันตอบกลับหัวหน้าไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ก่อนที่สมองจะนึกไปถึงร้านลูกชิ้นเจ้าโปรดในตลาดนัดแถวบริษัทด้วยหัวใจที่พองโต เพราะตั้งใจจะซื้อเสบียงกลับเอาไปตุนไว้กินช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์
‘จ้ากลับบ้านดี ๆ นะแล้วเจอกันจ้าาาา...’
พี่วรรณที่ยิ้มตอบกลับฉัน ก่อนจะเอ่ยลาอีกครั้งแล้วเดินผละจากไป
ฉันมองตามหลังหัวหน้าของตัวเองต่อไ
