ก๊อก...ก๊อก... ก๊อก
เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นก็ทำให้ฉันที่กำลังนอนเหม่อลอยถึงกับสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ ก่อนที่ฉันแสร้งทำเป็นร้องถามออกไปทั้งที่รู้ดีอยู่แก่ใจว่าใครเป็นคนมาเคาะเรียก
“ค่ะ...” ฉันขานรับ
“ลิน...พี่เอง ~~” ก่อนคนที่ยืนอยู่หลังประตูจะร้องตอบกลับ และนั่นก็ทำให้ฉันถึงกับหน้าร้อนผ่าวเมื่อพานคิดไปถึงคำเชิญชวนเขาเมื่อก่อนหน้านี้ อีกทั้งยังรู้ดีว่าการที่เข้ามาเรียกฉัน ณ เวลานี้ก็เพราะต้องการมาทวงคำตอบของคำถาม
ส่วนฉันที่แม้ว่าในสมองมันร้องห้ามไม่ให้ขาพาเดินไปเปิดประตูบานนั้น แต่ทว่า...หัวใจของฉันกลับทำงานเร็วกว่าสมองเพราะมันได้นำพามือให้ไปเปิดประตูก่อนเสียแล้ว
แกร๊ก ~~
และในจังหวะนั้นเอง...
ฮึบ...
“ว๊ายยยย ~~ พี่ดีน ~~ จะทำอะไรคะเนี้ย” (O//_//O) ฉันถึงกับเบิกตากว้างร้องลั่นด้วยความตกใจ หลังถูกเขาอุ้มขึ้นในท่าเจ้าสาวทันทีที่เห็นหน้า
ส่วนเขาที่ไม่รอท่าและไม่ฟังคำท้วงติงก็ได้อุ้ม
