“มะ...ไม่มี อะ...อะไร...ค่ะ” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงสั่น เอ่ยตะกุกตะกักอย่างเก็บพิรุธไม่อยู่จนดูเหมือนว่าคนตรงหน้าจะรู้ทัน
“มีพิรุธนะ...รู้ตัวไหม...หึหึ” ส่วนเขาที่ยังคงแกล้งฉันไม่หยุด แถมยังเอ่ยพูดด้วยเสียงอันแผ่วเบาคล้ายกับจะเป่าลมรดใบหูบางให้รู้สึกสยิวอย่างต้องการจะปลุกความรู้สึกบางอย่างในกายสาวให้ลุกโชน
และการกระทำของเขานั้นก็ได้ทำให้กายสาวของฉันร้อนวูบวาบไปหมด โดยเฉพาะเมื่อเจ้าก้อนเนื้ออวบอิ่มขนาดใหญ่สองก้อนของฉันที่ตอนนี้กำลังเบียดบี้เข้ากับแผงอกอันกำยำที่เผยออกมาเพราะสาบเสื้อคลุมที่แยกออกจากกัน และการสัมผัสอันแนบเนื้อนั้นยิ่งสร้างความกระสันอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เมื่อความรู้สึกแปลก ๆ เกิดขึ้นจนฉันเองยังรู้สึกได้ ทำให้ฉันที่มียางอายถึงกับก้มหน้างุดหลบหน้าเขาอย่างไปไม่เป็น แล้วยิ่งเมื่อถูกเขากระชับลำแขนให้แน่นขึ้นจนทำให้ฉันที่พยายามจะขยับกายเพื่อร่นหนี กลับเป็นเหมือนยิ่งส่งหน้าอกอวบอิ
