ฉันที่รู้สึกขุ่นใจถึงพฤติกรรมที่เขาทำลงไปอย่างไม่มีเหตุผล ทำให้ทันทีที่ฉันวางสายจากพี่รามก็รีบหันไปจัดการคนด้านข้างทันที
“นี่นาย!! นายเป็นบ้าอะไรเนี้ย ตะโกนบอกพี่รามออกไปแบบนั้นได้ยังไง โอ๊ยยยย...ฉันอยากจะบ้าตาย” (-*-) ฉันที่โมโหไม่พอใจกับสิ่งที่เขาทำ เอ่ยปากต่อว่าเขาอย่างไม่ไว้หน้าทันที
แต่คนตัวโตที่นั่งด้านข้างที่นอกจากจะไม่สะทกสะท้านในคำต่อว่าจากฉันแล้ว เขายังตีหน้าบึ้งถามกลับฉันด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
“ทำไมมึงชอบมันเหรอ…”
และด้วยคำถามที่เขาสวนกลับมาก็ยิ่งทำให้ฉันหน้ายุ่งเป็นยุงตีกัน...
“ห๊ะ…!!” ฉันอุทานด้วยความไม่เข้าใจ มันเกี่ยวอะไรกับเรื่องฉันชอบหรือไม่ชอบพี่ราม
“นี่นาย…ให้มันทีละเรื่องได้ไหมตอนนี้ฉันโมโหอยู่นะ ทำไมนายถึงทำตัวงี่เง่าตะโกนบอกออกไปแบบนั้นว่านายเป็น…เอ่อ…เป็นผัวฉันด้วยล่ะ เห้ออออ นายบอกแบบนั้นไปได้ยังไงกัน” ฉันที่ตอนนี้แสดงสีหน้าว่าไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก เพราะฉันไม่อ
