“อ้าวทำไมล่ะคะ...ก็”
ฉันที่สงสัยและกำลังจะถามเขาออกไป แต่ก็ถูกคำพูดบางคำพูดสวนเข้ามาจนเรียกคลื่นหัวใจที่สงบไปเมื่อไม่นานของฉันให้ตื่นมาเต้นตึกตักอีกครั้ง
“ก็ฉันอยากเห็นหน้าเธอตลอดเวลานี่...” คำหวานที่ถูกสาดออกมาพร้อมกับแววตาที่มองอย่างหยาดเยิ้ม ทำให้หัวใจดวงน้อย ๆ ของฉันดีดดิ้นจนแทบจะทะลุออกมานอกอก
และแม้ว่าคำป้อยอหวานถึงทรวงเหล่านั้นจะทำให้อะดรีนาลีนในกายสาวหลั่งออกมามากแค่ไหน แต่ทว่า...เรื่องงานก็ส่วนเรื่องงาน เรื่องส่วนตัวก็ต้องเป็นเรื่องส่วนตัว เพราะฉันไม่อยากที่จะมานั่งทำให้โดยที่มีเขาจับจ้องให้เสียสมาธิ
“อย่าดีกว่าค่ะ...ลินคิดว่าลินควรทำงานอยู่ด้านหน้าห้องท่านประธานดีกว่านะคะ อย่างที่ลินหาข้อมูลเกี่ยวกับเลขาเอาไว้ ข้อแรก...ลินจะได้คอยแจ้งเมื่อมีคนมาขอเข้าพบท่านประธาน ข้อสอง...ลินไม่อยากตกเป็นเป้าให้คนอื่นนินทาลินได้ว่าลินไม่ได้มาทำงานแต่ลินจะมาทำอย่างอื่น...” ฉันบอกสิ่งที่อยู่ในใ
