พี่รามเอ่ยบอกอย่างคนไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง หลังจากที่มีข้อความส่งมาที่มือถือแจ้งให้พ้นจากสภาพการเป็นพนักงานทันที พร้อมกับเงินที่ถูกส่งเข้ามาจำนวนก้อนโตเพื่อเป็นค่าชดเชยในการเลิกจ้าง
“ไหนขอลินดูหน่อยค่ะ...” ฉันที่ตกใจไม่แพ้กัน ได้หยิบมือถือของพี่รามเอามาอ่านซ้ำอีกที
“จริงด้วย...!!” (O_O) ฉันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ที่ได้เห็นความจริงตรงหน้า
“นี่มันเกิดอะไรขึ้นพี่งงไปหมดแล้ว” พี่รามที่ยังไม่หายจากอาการช็อกบ่นพึมพำแบบคนไม่ได้สติ
“มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ ๆ ค่ะ ลินว่าเดี๋ยวรอพรุ่งนี้เราเข้าไปถามหาเหตุผลจากฝ่ายบุคคลกันดีไหมคะ” ฉันเอ่ยปลอบคนตรงหน้าผู้ที่ฉันเคารพเหมือนเป็นพี่ชายแท้ ๆ เพราะถ้าจะเข้าไปที่บริษัทตอนนี้ก็คงทำอะไรไม่ได้
และในขณะที่ฉันกำลังครุ่นคิดด้วยความสงสัย สัญญาณบางอย่างที่ส่งขึ้นมาในใจก็เริ่มจะทำให้ฉันพอจะเข้าใจถึงสิ่งที่พี่รามกำลังเผชิญ
“ไอ้คนใจร้าย...!!” ฉันสบถเบา ๆ พร้อมกั
