ฉันที่มองเขาด้วยสายตาไม่เข้าใจทั้งที่ฉันกับพี่รามเราสองคนไม่ได้ทำอะไรผิดกันเลยด้วยซ้ำ แต่ทำไมเขาทำเหมือนกับว่าเราสองคนทำอะไรผิดอย่างใหญ่หลวง
“เหตุผลแค่นั้น คุณถึงกับทำร้ายชีวิตคนคนหนึ่งเลยหรือไงกันค่ะ” ฉันถามออกไปอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาทำ
“แล้วยังมีนี่อีก...” เขาที่ยื่นโทรศัพท์ที่มีรูปของฉันกับพี่รามที่ถ่ายด้วยกันเพื่อร่วมแคมเปญของร้านที่เราสองคนเพิ่งไปกินมาเมื่อครู่...
“เธอตกลงเป็นแฟนมันแล้วใช่ไหม...แล้วที่เธอรับปากกับฉันไว้ล่ะลิน...” เขาที่พูดด้วยน้ำเสียงโกรธเคืองในประโยคแรก ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงที่ดูน้อยใจในประโยคท้าย
“ลินไม่ได้ตกลงเป็นแฟนกับใครทั้งนั้น” ฉันปฏิเสธเขาออกไปทันทีหลังจากได้เห็นรูปภาพต้นเหตุ พร้อมกับเม้มปากด้วยความรู้สึกไม่พอใจ ฉันไม่พอใจที่ตัวเองถูกปรักปรำอยู่แบบนี้และยังไม่พอใจที่เขาหาว่าฉันเป็นแฟนกับพี่รามทั้ง ๆ ที่ฉันไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นกับพี่รามเลยสักนิด
