ฉันที่ยืนบิดด้วยทำตัวไม่ถูก หลังจากได้รับคำหวานจากคนตรงหน้า ก่อนจะตอบออกไปช้า ๆ อย่างพยายามกลบเกลื่อนความเขินอายที่มี
“กะ...ก็ไม่ต้องมีหรอกค่ะ ตะ...แต่ว่าที่คุณดีนมาหาลินตอนนี้...เอ่อ...” ฉันตอบตะกุกตะกักบีบมือตัวเองแน่นวางตัวไม่ถูก
“อ๋อ...พอดีฉันอยากมาชวนเธอให้ไปดูหนังด้วยกันน่ะ” ส่วนเขาที่เห็นฉันเอาแต่ก้มหน้ายืนบิดไปมาไม่หยุด ก็ได้ยอมบอกถึงเจตนาของตัวเองที่มาหาฉันในตอนนี้
“แต่พรุ่งนี้...” ฉันที่นึกห่วงเรื่องงานขึ้นมากะทันหัน เนื่องจากเวลานี้มันก็ดึกมาแล้ว
“ไปเถอะนะ...เป็นแฟนกันวันแรกฉันยังไม่ได้พาเธอไปกินข้าวเดตสร้างความทรงจำดี ๆ เลย ถือสะว่าไปสร้างโมเมนต์ด้วยกันแล้วกันนะ” เขาใช้น้ำเสียงออดอ้อน พร้อมกับยกมือขึ้นมาประคองใบหน้าหวานของฉันให้ขึ้นไปสบสายตาเว้าวอนของเขา หลังจากที่ฉันไม่ยอมมองเขาเต็มตาสักที
“เออ...เอางั้นก็ได้ค่ะ...แต่ลินไม่รับรองนะคะว่าจะอยู่ดูหนังกับคุณจนจบ เพราะลินอาจจะ
