"แต่คุณก็ยังทำ" ฉันอดตำหนิเขาไม่ได้ ถึงแม้จะรู้ดีว่าสิ่งที่เขาทำลงไปก็คงเป็นเพราะว่ารู้สึกดีกับฉันมาก ๆ และด้วยความผูกพันที่ได้อยู่กันมาสักพักใหญ่ ๆ ทำให้ฉันได้รู้ถึงจิตใจว่าความจริงแล้วคนตรงหน้านั้นเป็นคนดีและใจดีมากแค่ไหน เพียงแต่เขามักจะแสดงออกมาไม่เป็นและมักจะเลือกแสดงออกเฉพาะกับคนที่เขาพึงใจเท่านั้น
"ฉันถึงขอโทษเธออยู่นี่ไง..." ราชสีห์ที่กลายร่างเป็นแมวเชื่องในบัดดล อีกทั้งยังกระชับอ้อมกอดให้แน่นยิ่งขึ้น
“เฮ้ออออ ลินเคยบอกแล้วใช่ไหมคะว่าให้คุณใจเย็น ๆ ก่อน ดูก่อนว่าอะไรเป็นอะไร” ฉันที่เริ่มจะเข้าใจความรู้สึกของเขามากขึ้นหลังจากที่ตัวเองก็ได้ประสบถึงความรู้สึกหวงแหนมาเหมือนกัน ว่าความรู้สึกที่ไม่อยากให้คนที่เรารู้สึกดีด้วยไปคุยหรือสนิทสนมกับคนอื่นมันเป็นแบบไหน แต่ว่าถึงยังไงการกระทำของเขามันก็ดูรุนแรงมากไปอยู่ดีเมื่อนึกไปถึงสภาพของพี่รามที่นอนตัวขดรับแรงปะทะเมื่อคืน
“ก็ใครมันจะไปทนไ
