ด้วยความคิดที่ว่าคำตอบนี้ของฉันที่คิดมาแล้วว่าสมเหตุสมผลที่สุด เพราะมันมีทั้งความจริงที่ว่าฉันเป็นหนี้เขาคนนั้นจริง ๆ และฉันก็ต้องไปชดใช้จริง ๆ ด้วยคำอ้างเหล่านั้นก็ทำให้พี่รามหลังจากได้ฟังฉันพูดจบ เขาก็ถึงกับอุทานออกมาดังลั่น...
“ห๊ะ...ไปทำของเขาเสียหาย ละ...แล้วน้องลินไปทำของอะไรเขาเสียหายแล้วเสียหายเท่าไรกันครับ” พี่รามถึงกับอุทานออกมาด้วยความตกใจ พร้อมกับนึกขึ้นในใจว่าถ้าหากไม่มากมายเกินไปเขาเองก็ยินดีจะช่วยหญิงสาว เพื่อที่เธอจะได้ไม่ต้องไปยุ่งเกี่ยวหรือใกล้ชิดกับเขาคนนั้นอีก
สิ้นประโยคคำถามของคนที่ฉันเคารพรักเสมือนพี่ชาย ฉันก็ค่อย ๆ ชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว พร้อมกับยิ้มแหย ๆ ส่งไปให้เขา
“ฟู่วววว ~~ แสนหนึ่งเองเหรอครับ เฮ้ออออ ~~ งั้นเดี๋ยวเอาเงินพี่ไปจ่ายหนี้เขาก่อนก็ได้ครับ น้องลินจะได้ไม่ต้องไปอยู่กับคนแบบเขา”
พี่รามที่ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองนั้นเข้าใจผ
