หลังจากการรับรู้ความจริงที่หนักอึ้งและภาระหน้าที่อันมหาศาล ความร้อนรุ่มที่กึ่งกลางกายของเรน่าก็กลับมาปะทุขึ้นอีกครั้งอย่างรวดเร็ว มันรุนแรงกว่าทุกครั้งราวกับร่างกายกำลังเรียกร้องหาพลังงานมาปกป้อง ‘รหัส’ ที่ซ่อนอยู่ในสายเลือด
"คาร์ล... ตามฉันมาในห้อง"
น้ำเสียงของเธอสั่นพร่าทว่ายังคงเฉียบขาด คาร์ลเดินตามหลังมาเงียบๆ ดวงตาคมกริบของเขามองแผ่นหลังบางที่เริ่มสั่นเทาด้วยความเข้าใจ ทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตูห้องนอนส่วนตัว เรน่าก็เอ่ยคำสั่งสุดท้ายด้วยลมหายใจหอบถี่
"ล็อกประตูด้วย"
แกร็ก!
สิ้นเสียงกลอนประตูไฟฟ้า เรน่าหมุนตัวกลับมาคว้าคอเสื้อสูทของคาร์ลไว้แน่น เธอไม่ได้รอให้เขาเป็นฝ่ายเริ่มเหมือนเมื่อคืน แต่กลับเป็นฝ่ายออกแรงผลักชายหนุ่มที่มีรูปร่างกำยำกว่าเธอหลายเท่าลงไปบนเตียงกว้างอย่างแรง คาร์ลเสียหลักหงายหลังลงไปบนฟูกหนา เขาไม่ได้ขัดขืน แต่กลับจ้องมอง ‘นายหญิง’ ของเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเทิดทูนและตัณหาที่ปิดไม่มิด
เรน่าขึ้นคร่อมทับบนหน้าขาแกร่งของเขาทันที มือเรียวบางดึงเนกไทของเขาออกอย่างรวดเร็วก่อนจะบดจูบลงไปอย่างบ้าคลั่ง เสียงริมฝีปากที่บดเบียดกันดัง จ๊วบจาบ ผสมกับเสียงครางอื้ออึงในลำคอของทั้งคู่ ลิ้นร้อนของเรน่ารุกรานเข้าไปตักตวงความหวานอย่างหิวกระหาย เธอจูบเขาอย่างดุดันเหมือนนักล่าที่กำลังกัดกินเหยื่อ
"อือ... คาร์ล... เติมเต็มฉันเดี๋ยวนี้" เธอถอนจูบออกมาเพียงครู่เดียวเพื่อกระซิบสั่ง ใบหน้าสวยหวานตอนนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยราคะ
มือเล็กซุกซนลูบไล้ผ่านแผงอกผ่านเสื้อเชิ้ตที่ตึงเปรี๊ยะ ก่อนจะรีบปลดกระดุมออกจนเผยให้เห็นมัดกล้ามหน้าท้องที่แข็งเกร็ง เธอโน้มตัวลงไปใช้ปลายลิ้นตวัดดูดดึงยอดอกของชายหนุ่มผ่านผิวเนื้ออุ่นจัด เสียงครางต่ำอย่างสุขสมของคาร์ลดังระงมไปทั่วห้อง มือหนาของเขาเอื้อมมาบีบเฟ้นสะโพกมนของเรน่าอย่างเต็มแรงจนเนื้อนุ่มล้นออกมาตามง่ามนิ้ว
"อา... คุณเรน่า... แรงไปแล้วครับ" คาร์ลครางกระเส่า แต่เรน่าไม่ได้ฟังเธอยังคงรุกรานเขาไม่หยุด
มือของเธอล่วงล้ำเข้าไปใต้ขอบกางเกงของเขา สัมผัสกับความแข็งขืนที่ร้อนระอุจนเธอต้องครางออกมาอย่างพึงพอใจ เธอใช้จังหวะที่เหนือกว่ากดข่มเขาไว้ คาร์ลพยายามจะพลิกตัวขึ้นเพื่อคุมเกมตามสัญชาตญาณ แต่เรน่ากลับกดบ่าเขาไว้แน่น แววตาจิ้งจอกสาวจ้องมองเขาอย่างท้าทาย
"อยู่นิ่งๆ... ฉันบอกแล้วไงว่าครั้งนี้ฉันจะเป็นคนคุม"
เธอจัดการถอดอาภรณ์ที่เกะกะออกจนหมดสิ้น ร่างกายขาวนวลเนียนล้อแสงนีออนรำไรดูเย้ายวนจนคาร์ลแทบจะหยุดหายใจ เรน่าโน้มตัวลงไปดูดเม้มลำคอหนาของเขาจนเกิดรอยแดงเด่นชัด ก่อนจะค่อยๆ สอดประสานร่างกายเข้าหาความร้อนแรงของเขาอย่างช้าๆ ทว่าหนักแน่น
"อ๊ะ... อ่าส์!" เรน่าเงยหน้าขึ้นเชิดคอระหง ครางลั่นเมื่อสัมผัสถึงพลังงานที่บ่าไหลเข้ามาในร่างทันทีที่สอดประสาน เธอเริ่มขยับกายเป็นจังหวะที่เร่าร้อนและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นสลับกับเสียงครางกระเส่าที่หวานล้ำ
คาร์ลไม่อาจทนอยู่เฉยได้อีกต่อไป เขาเอื้อมมือไปรวบเอวคอดกิ่วของเธอไว้แน่นแล้วสวนกระแทกกายขึ้นรับจังหวะของเธออย่างดุดัน ทุกครั้งที่ร่างกายบดเบียดเข้าหากัน มันคือการหลอมรวมที่สมบูรณ์แบบ เรน่ารู้สึกเหมือนระบบในร่างกายที่เคยขัดข้องได้รับการซ่อมแซมด้วยความร้อนจากกายชาย สติของเธอพร่าเลือนไปกับพายุอารมณ์ที่ยาวนานและตราตรึง
ในห้องพักที่ปิดตายจากโลกอนาคต มีเพียงเสียงหอบหายใจและเสียงครวญครางแห่งความสุขสมที่ดังต่อเนื่องไปจนเกือบเช้า เรน่ากักขังคาร์ลไว้ในบ่วงราคะของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่งร่างกายที่เคยอ่อนแอกลับมาแข็งแกร่งและเปล่งประกายยิ่งกว่าเดิม
การชาร์จพลังครั้งนี้เสร็จสมบูรณ์... และมันทำให้เธอพร้อมที่จะทำลายทุกคนที่บังอาจมาแตะต้องอาณาจักรของเธอ!