Gece
320 Words
O gece Daniel uzun süre telefona baktı.
Aylardır kafasını meşgul eden düşünceler artık taşmaya başlamıştı.
Sürekli aynı soruları soruyordu kendine.
Yanılıyor muydu?
Yoksa gerçekten bir şeyler var mıydı?
Saat ilerledikçe düşünmek daha da zorlaştı.
Sonunda yazdı.
"Müsait misin?"
Mesaj beklediğinden hızlı geldi.
"Evet."
"Bir şey mi oldu?"
Daniel birkaç saniye ekrana baktı.
Sonra yazdı.
"Sana bir şey soracağım."
"Sor."
Daniel derin bir nefes aldı.
"Ben seni rahatsız mı ediyorum?"
Mesaj gönderildi.
Uzun bir sessizlik oldu.
Sonra Artemis yazdı.
"Sen benden hoşlanıyor muydun?"
Daniel ekrana baktı.
Artık saklayacak bir şey kalmamıştı.
"Evet."
Bir süre cevap gelmedi.
Daniel devam etti.
"Senin de öyle olduğunu düşündüm."
Artemis yazmadan önce uzun süre çevrimiçi kaldı.
Sonra cevap geldi.
"Neden öyle düşündün?"
Daniel galerisine girdi.
Kahvenin fotoğrafını buldu.
Gönderdi.
Ardından yazmaya başladı.
"Kahve."
"Kalp."
"Bana yaklaşımın."
"Numaranı vermen."
"Benimle konuşman."
"Bilmiyorum."
"Öyle hissettim sadece."
Uzun bir sessizlik oldu.
Daniel ekranın üstündeki "çevrimiçi" yazısının gidip gelmesini izliyordu.
Sonunda cevap geldi.
"Daniel..."
"Bunları bu şekilde düşündüğünü bilmiyordum."
Daniel'in kalbi sıkıştı.
Devamını hissedebiliyordu.
"Ben sana karşı hiçbir zaman o gözle bakmadım."
Ekrana baktı.
Tekrar okudu.
Bir daha okudu.
Sanki cümle değişecekmiş gibi.
Ama değişmedi.
Artemis devam etti.
"Sen kötü biri değilsin."
"Sadece ben aynı şeyleri hissetmiyorum."
Daniel uzun süre cevap yazamadı.
Aylar boyunca kurduğu ihtimaller birer birer dağılıyordu.
Sonunda tek bir şey yazabildi.
"Anladım."
Artemis hemen cevap verdi.
"Arkadaş kalabiliriz."
Daniel o mesajı gördü.
Ama ne cevap vereceğini bilemedi.
Arkadaş.
O an bu kelime ona çok uzak geldi.
Çünkü hiçbir zaman arkadaş olmak istememişti.
Yine de tartışmadı.
"Kafanı yorma."
diye yazdı.
"Anladım."
Telefonu kapattı.
Ama uyuyamadı.
Yatağa uzandı.
Tavana baktı.
Saatler geçti.
Bir ara gözlerini kapattı.
Ama zihni susmuyordu.
Otobüs durağı.
Kahve.
Kalp.
Mesajlar.
Beklemeler.
Buluşma planları.
Hepsi sırayla aklına geliyordu.
Sabah olduğunda hiç uyumamıştı.
Aynaya baktığında gözlerinin altındaki yorgunluğu gördü.
Yine de hazırlanıp işe gitti.
İnsanlar normal bir gün yaşıyordu.
Ama Daniel için hiçbir şey normal gelmiyordu.
Çünkü o gece ilk kez Artemis'i değil...
Kurduğu bütün ihtimalleri kaybetmişti.
- Writer
