MARIE’s POV
NANG mag bandang hapon na, nasa library ako mag-isa. Wala si Clara dahil may meeting siya with sport committee na siya ang mamahala sa ibang athletes. Kaya ito ang aking favorite spot to be alone. Reading is my safe haven. Parang dinadala ako sa isang dimensyon na ligtas ako. Kahit deep down marami akong katanungan sa nakaraan ko. Where are my parents. Hindi ko alam ang buong detalye. I was so young to remember all the details. All I know I was crying and alone in my dark room. Hindi ko makalimutan ang senaryong iyon na pakiramdam ko, Nakapako na siya sa pinakasulok ng utak ko.
But right now? Iba ang laman ng utak ko. Nakatingin ako sa libro pero tumatagos iyon. Hindi talaga ako nagbabasa. Nakabukas ang libro sa harap ko pero ang utak ko nasa ibang lugar. Sa loob ng sasakyan
