1 ปะทะ

1921 Words

Chapter 1 ปะทะ ปึก! ปึกกระดาษเล่มหนาอัดแน่นไปด้วยกระดาษเอสี่สีขาวหลายร้อยแผ่นถูกโยนกระแทกใส่โต๊ะรับแขกอย่างแรง ต่อหน้าหญิงสาวรูปงามที่กำลังดื่มด่ำกับไวน์รสหวานอย่างสบายใจ “อะไรคะพี่นิต้า?” มองก็รู้ว่ามันเป็นบทละคร แต่เธอยังไม่ตกลงรับงานละครในตอนนี้สักเรื่องเลยนี่ แล้วนี่มันอะไรกัน ทำไมผู้จัดการร่างชายใจหญิงอย่างนิต้าถึงได้ยื่นมันมาให้เธออย่างไม่บอกกล่าวกันล่วงหน้าก่อนอย่างนี้ล่ะ “บทละครไงคะ” คำตอบของนิต้าทำเอาพิงค์หันขวับไปมองนิต้าทันที “บท? เรื่องอะไรคะ? ทำไมพิงค์ไม่เห็นรู้เรื่อง” ก็แหงล่ะ ใครบ้างจะไม่ตกใจ ปกติมีงานอะไรนิต้าจะต้องมาถามความสมัครใจเธอก่อนถึงจะยืนยันรับงานนั้น ๆ แต่งานนี้จู่ ๆ ก็โผล่ขึ้นมาอย่างกับผี “ใจเย็น ๆ นะพิงค์ งานนี้พี่ตั้งใจว่าจะมาถามพิงค์ก่อนนั่นแหละจ้ะ แต่ทางค่ายจัดเขายืนยันมาว่าต้องเป็นเธอเท่านั้น แล้วเขาก็ยัดบทมาให้พี่ทันทีเลย พี่ก็ไม่รู้จะปฏิเสธยังไงดี" นิต้าทำหน้ารู้สึกผิดอย่างสุดขีด ถึงเธอจะเพิ่งอารมณ์เสียกับทางค่ายใหญ่มาก็เถอะ เธอรู้อยู่แล้วว่าจะต้องโดนเด็กในสังกัดอย่างพิงค์ไม่พอใจใส่ แต่จะให้เธอทำอย่างไรได้ในเมื่อเขาขอร้องยัดเยียดมาแบบนี้ จะปฏิเสธก็กลัวเสียชื่อ แล้วอีกอย่างนี่มันเป็นละครซีรีส์ฟอร์มยักษ์ที่ใคร ๆ ก็ต่างเฝ้าจับตามอง เธอก็ไม่อยากให้งานสำคัญขนาดนี้ต้องตกไปเป็นของคนอื่น “ยังไงพิงค์ก็ต้องเล่นให้ได้ใช่มั้ยคะ?” “ใช่ค่ะ” “ค่ายไหนคะพี่นิต้า พิงค์จะไปคุยเอง ทำแบบนี้ไม่ถูกเลยนะ ทำไมไม่ถามความสมัครใจของนักแสดงก่อน” ขืนยอมง่ายๆ งั้นใครมาจ้างเธอก็ต้องไปหมดสิ ไม่ใช่ว่าดังแล้วหยิ่งหรอกนะ แต่เธอก็ต้องดูความเหมาะสมของงานด้วย ขืนเป็นงานโป๊เปลือยอล่างฉ่างมา ใครจะรับผิดชอบ “ค่ายคุณเกริกจ้ะ” ใบหน้าสวยทำหน้าคิดหนักขึ้นมาทันที เมื่อได้ยินชื่อเจ้าของค่ายของงานล่าสุดที่เธอเพิ่งจะได้รับมานี้ เกริกพลเจ้าของค่ายละครซีรีส์ค่ายใหญ่ของประเทศ เธอไม่แปลกใจเลยทำไมนิต้าถึงไม่กล้าปฏิเสธ “ว่ายังไงจ้ะ? ยังจะปฏิเสธอยู่มั้ย?” ร่างบางเอนกายทอดนอนไปตามโซฟาตัวยาวอย่างคิดหนัก “พิงค์ต้องเล่นคู่ใครคะ?” รู้อยู่แล้วว่ายังไงเธอก็คงหนีไม่พ้นบทนางเอกตามเคยแต่ใครกันล่ะที่จะมาเป็นคู่พระนางของเธอ “เอ่อ คือ…” นิต้าอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ พูดได้ไม่เต็มปากว่าใครกันแน่ จนทำให้พิงค์เริ่มตะขิดตะขวางใจขึ้นมา รึว่าคนที่จะมาเล่นเป็นพระเอกคู่กับเธอคือ “เฟียส!” “ใช่แล้วค่ะ” ใบหน้าหวานมีอาการตกใจสุดขีดก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเกรี้ยวโกรธไม่พอใจอย่างมาก "กรี๊ดดดดดด" พิงค์หยิบหมอนใบเล็กมาอัดหน้าตัวเองไว้ก่อนจะกรี๊ดออกมาอย่างสุดเสียง ทำเอานิต้าที่นั่งอยู่ตรงข้ามสะดุ้งตัวโยงตกใจกับเสียงแผดร้องของเธอ “นี่มันเวรกรรมอะไรของฉัน” เธอคิดว่างานละครเรื่องล่าสุดที่ปิดกล้องไปเมื่อเดือนที่แล้วจะเป็นงานสุดท้ายที่จะได้ร่วมงานกับผู้ชายคนนั้น แต่ไหงกลับมีงานออกมาเรื่อย ๆ แบบนี้ล่ะ “ใจเย็น ๆ ก่อนนะพิงค์ พี่เข้าใจนะว่าพวกเธอไม่ค่อยถูกกัน” “เกลียดกันค่ะพี่นิต้า” “จ้ะ เกลียดก็เกลียด ถึงพวกเธอจะเกลียดกันยังไง แต่คนดูเขาก็อยากเห็นพวกเธอร่วมงานกันอีกนะ แล้วอีกอย่าง ยิ่งเธอทำคะแนนได้ดีเท่าไหร่ เรตติ้งเธอก็จะไม่มีทางร่วงแน่นอน แล้วสุดท้ายคนที่จะได้รางวัลเบสท์แอคเตอร์คือเธอยังไงล่ะ” นิต้าพยายามพูดโอ้โลมให้พิงค์รู้สึกดีขึ้นด้วยการเอาเรื่องรางวัลมาปลอบใจ รางวัลนี้มีชื่อเต็ม ๆ ว่า THE BEST OF ACTOR ซึ่งทุก ๆ 3 ปี ถึงจะมีการประกาศผล โดยผู้ที่มีความเหมาะสมจะได้เป็นผู้รับรางวัลนี้และครองตำแหน่งไว้นานถึง 3 ปี มันไม่ใช่แค่รางวัลแต่มันหมายถึงความสำเร็จบนเส้นทางการบันเทิง และเป็นที่ยอมรับของดารานักแสดงหลาย ๆ ท่าน รวมถึงได้รับสิทธิพิเศษมากมาย ที่ทุกคนใฝ่ฝันมากที่สุดคือ ได้เข้าร่วมเดินพรมแดงที่งานออสการ์ร่วมกับดาราฮอลลีวู้ด “วันนี้เรตติ้งเป็นยังไงคะ?” “พิงค์อยู่ที่อันดับหนึ่งจ้ะ อันดับสองก็เฟียส ห่างกันอยู่ 0.04%” นิต้าก้มมองกราฟเรตติ้งดาราในไอแพดก่อนจะรายงานผลให้พิงค์ทราบ นั่นยิ่งทำให้พิงค์เริ่มหัวเสียไปใหญ่เพราะเรตติ้งของเธอกับเฟียสห่างกันไม่มาก อย่างนี้เธอต้องรีบทำคะแนนซะแล้ว ก่อนที่คะแนนจะถูกนำไปได้ “หึ แล้วจะได้เห็นดีกันเฟียส” ภายในห้องประชุมขนาดย่อมเต็มไปด้วยเจ้าหน้าที่ทีมงานจัดละครที่กำลังยุ่งวุ่นวายกับการเตรียมสร้างสรรค์ละครเรื่องใหม่ วันนี้เหล่านักแสดงสำหรับคะครซีรีส์เรื่อง ‘จำเลยหัวใจ’ เตรียมตัวสำหรับการพบปะเพื่อนนักแสดงมาเป็นอย่างดี ร่างสูงระหงเดินเฉิดฉายเข้ามาภายในห้องประชุมด้วยท่าทางสง่าผ่าเผยสมกับตำแหน่งนางเอกเบอร์หนึ่งของประเทศ “น้องพิงค์เชิญทางนี้เลยค่ะ” สตาร์ฟที่คอยดูแลผายมือเชิญเธอไปนั่งยังเก้าอี้ใกล้ ๆ แต่ไม่ทันไรสายตาคู่สวยปราดไปเห็นชายหนุ่มรูปงามที่กำลังนั่งอ่านบทของตัวเองโดยไม่ได้สนใจผู้มาใหม่อย่างเธอเลยแม้แต่น้อย “หึ” พิงค์แสยะยิ้มก่อนจะเดินเข้าไปนั่งยังที่นั่งว่างข้างเขา “ยินดีที่ได้ร่วมงานอีกครั้งนะคะคุณกวิน” พิงค์กรีดยิ้มกว้างเผยให้เห็นฟันสีขาวที่เรียงตัวกันอย่างสมบูรณ์แบบบวกกับลิปสติกสีแดงสดที่ถูกแต่งแต้มบนเรียวปาก ถ้าเป็นคนอื่นคงจะหลงใหลกับใบหน้าและรอยยิ้มนี้จนโงหัวไม่ขึ้น แต่สำหรับเขามันไม่ได้ผล “ฉันไม่ยินดีสักนิด รู้ไว้ซะ” เฟียสเอียงคอกระซิบที่ข้างหูเธอเบา ๆ เพื่อให้ได้ยินกันแค่สองคน ก่อนจะผละตัวออกมาส่งยิ้มให้เธออย่างเป็นมิตร มารยา… “ทุกคนมาพร้อมแล้วนะคะ พี่ขอกล่าวเปิดอย่างเป็นทางการ ณ ตอนนี้เลยนะคะ อันดับแรกขอขอบคุณนักแสดงทุกท่านที่ให้เกียรติมาร่วมงานกับเรา โดยเรื่องนี้เป็นซีรีส์ที่ผู้ชมทางบ้านรีเควสมาว่าอยากได้แนวนี้ แล้วอีกอย่างที่แฟนละครต้องการที่จะเห็นคือคู่ขวัญของวงการอย่างคุณพิงค์และคุณเฟียส ขอเสียงปรบมือให้ทั้งคู่ด้วยค่ะ” หญิงรูปร่วงท้วมเอ่ยเปิดแนะนำก่อนจะผายมือมาทางพิงค์และเฟียสที่นั่งอยู่ข้างกัน “ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” พิงค์ประนมมือไหว้อย่างสวยงามก่อนจะฉีกยิ้มหวานละลายใจให้กับทุกคน “ยินดีที่ได้ร่วมงานกับทุกคนนะครับ” เฟียสกล่าวอย่างนอบน้อม ถ้าเป็นคนอื่นคงมองว่าผู้ชายคนนี้สุภาพบุรุษ ยกเว้นเธอคนนึงล่ะ พิงค์คิดในใจก่อนจะเบ้ปากน้อย ๆ ไม่ให้ใครเห็น แต่เขาเห็น เขาจึงจงใจคว้าบีบข้อมือเล็กที่วางอยู่ที่ตักของเธออย่างแรง “โอ๊ย!” เสียงร้องอย่างเจ็บปวดของพิงค์ดังไม่มากนักเนื่องจากกลัวคนอื่นได้ยิน ตาคู่สวยหันขวับมองเขาทันที แต่ชายหนุ่มกลับทำเป็นไม่รู้ร้อนรู้หนาว ได้แต่คิดคาดโทษไว้ในใจ เพราะตอนนี้ยังเอาคืนไม่ได้ “เรื่องนี้หลัก ๆ จะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับพระเอกที่มีความแค้นกับนางเอกเนื่องจากนางเอกเนี้ยมาทำให้คนรักของพระเอกต้องตาย พระเอกก็เลยออกแนวอยากจะแก้แค้นนางเอก โดยให้นางเอกมาคอยรับใช้และปฏิบัติกับนางเอกยิ่งกว่าทาส ประมาณนี้เนอะ ทุกคนน่าจะได้อ่านพล็อตคร่าว ๆ มาบ้างแล้ว” หญิงท้วมคนเดิมชี้แจง สังเกตจากป้ายห้อยคอของเธอจะติดชื่อไว้ว่า ‘อัญญา’ “ส่วนเรื่องวันบวงสรวงและวันเปิดกล้องพี่จะชี้แจงให้ทราบอีกที เรื่องการโปรโมทตอนนี้ยังไม่เป็นกระแสมากเท่าไหร่ พี่แค่จะแถลงข่าวเปิดตัวซีรีส์ใหม่นี้เฉย ๆ แล้วก็รอให้พระนางเดินสายโปรโมทกันทีหลังเนอะ ส่วนวันนี้ก็มาอ่านบทกันเบา ๆ ก่อนละกัน” การอ่านบทในวันแรกที่พบเจอกันของนักแสดงเป็นไปอย่างราบรื่น แต่สำหรับพระนางของเรื่องทั้งสองคนดูจะขัดอกขัดใจคู่ขวัญของตัวเองอยู่ไม่น้อย ระหว่างอ่านบทก็มีการทำร้ายร่างกายกันอยู่บ่อย ๆ โดยไม่มีใครสังเกตเห็น ผู้ชายอกสามศอกอย่างเขาไม่สะทกสะท้านอะไรหรอกกะอีแค่รอยเล็บข่วน แต่เธอหญิงสาวผู้บอบบางนี่สิ กระดูกแทบจะหักอยู่แล้ว “พิงค์เดินช้า ๆ สิลูก พี่เดินไม่ทันแล้วนะ” นิต้าผู้จัดการร่างชายใจหญิงของพิงค์วิ่งตามเด็กตัวเองอย่างกระหืดกระหอบ ก็สาวเจ้าเล่นเดินจ้ำอ้าวออกมาโดยไม่รอใครตั้งแต่พ้นประตูห้องประชุมออกมา ไม่รู้ไปหัวเสียกับเรื่องอะไร “พี่นิต้าก็เดินเร็ว ๆ หน่อยสิคะ พิงค์หิวแล้ว” “พี่ก็รีบอยู่นี่ไงคะ” พิงค์หยุดยือรอนิต้าอย่างหงุดหงิด เธอจะไม่เป็นอย่างนี้เลยถ้าไม่ต้องไปเจอกับเฟียส ทำยังไงถึงจะหนีคนแบบนายนั่นพ้นสักทีนะ? “เฌอ!” เมื่อหันหลังเตรียมจะเดินไปที่รถต่อ กลับมีเสียงเรียกรั้งไว้จากใครบางคน ซึ่งไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าใครที่เรียกเธอแบบนี้ มีแค่เขาคนเดียว… “จะรีบไปไหนยัยตัวแสบ” เฟียสรีบวิ่งมาคว้าข้อมือเล็กทันทีเมื่อเห็นว่าเธอทำท่าจะวิ่งหนี “ปล่อยนะ” เฟียสรีบสลัดข้อมือเธอทิ้งทันทีอย่างแรงโดยไม่กลัวว่าหญิงสาวจะเจ็บ “คิดว่าอยากจับมากรึไง แสบมากนะที่มายั่วโมโหฉันเนี้ย” “คิดว่านายโมโหเป็นคนเดียวหรอ แค่รู้ว่าจะต้องมาทำงานกับนายฉันก็จะสติแตกอยู่แล้ว” พิงค์ยีหัวตัวเองอย่างหัวเสีย “งั้นก็ลาออกจากวงการไปซะสิ” เฟียสกอดอกพูด “ฝันไปเถอะ ฉันนี่แหละที่จะเป็นคนคว้าตำแหน่งเบสท์แอคเตอร์เอง นายนั่นแหละที่ต้องลาออกไปซะ” “ฝันอยู่หรอยัยจอแบน อย่างเธอเนี้ยนะจะชนะฉัน” “กรี๊ดดดด” คนตัวเล็กแผดเสียงลั่นลานจอดรถไม่ดังนัก ยอมไม่ได้ที่กล้ามาพูดข่มเธอขนาดนี้ และยังกล้ามากว่าเธอจอแบนอีก

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more