Qyahara's P.O.V
Pagmulat ng mga mata ko ay narito pa rin ako sa silid kung saan ako iniwan ni Aziz. Maayos na ang pakiramdam ko, maging ang mga sugat ko ay nagamot na rin. Mukhang mayr'ong nagtagal ng bala.
Tumayo ako at inilibot ang tingin ko sa paligid. Isang maliit na silid lamang ang kinalalagyan ko. Walang bintana at tanging pinto lamang ang butas nito na naka-sealed pa ng todo.
Walang ilaw, tanging narito lang ay lampshade. Wala ring camera or something. Hindi ko nga rin alam kung umaga or gabi sa labas.
Muli akong naupo sa tabi. Prisoner na naman ako. Pumayag kaya siya sa mga sinabi ko? Kumagat kaya siya sa pain ko?
Hay! Nakababagot namang maghintay.
Ilang araw na kaya ako rito? Wala man lang kasing orasan para malaman ko kung sumikat na ang araw or hindi.
Napatayo ako
