Tuğrul ameliyathanenin önünde ellerine bulaşan kana bakarak "Hepsi benim yüzümden!" dedi. Tarih, aldığı bütün önlemlere rağmen tekerrür etmiş, yine çok sevdiği birinin kanı kendisi yüzünden akmıştı. Ve biliyordu ki, ellerini ne kadar yıkarsa yıkasın, parmaklarındaki kanın kokusu asla geçmeyecek, yaşadığı sürece sevdiklerinin sebebi olmaya devam edecekti. Onu kendi kendine konuşurken gören Alperen, aklından geçenleri tahmin ettiğinden yanına gidip teselli etmek için elini genç adamın omuzuna koydu. " Kendini suçlama abi, olacağı varmış. Kimse kaderin önüne geçemez."
Alperen'in içinde de Tuğrul'un ki gibi fırtınalar kopsa da sakin görünmeye çalıştı. Çünkü öfkenin şuan ne yeri nede zamanıydı. Önce kan kardeşim dediği Özer'in, ve Jasmin'in iyi olduğu haberini almalıydılar. Sonrasında suçlu
