ข่าวการเดินทางกลับมาของเยี่ยหยวนซีรู้ไปถึงบ้านสกุลหาน ทำให้หานชิงเทียนพาหานหลิงหลิงมาแสดงความยินดีกับเยี่ยหยวนซีถึงที่บ้านสกุลเยี่ยในทันทีเพื่อตัดหน้าสกุลหลี่ที่คงกำลังวุ่นวายกับการดูแลคนของตนที่เพิ่งเดินทางกลับมา
“ยินดีกับหลานเยี่ยด้วยที่แก้แค้นสำเร็จดังที่ปรารถนา”
“ยินดีกับพี่หยวนซี ประมือกับเหอหลางครั้งนี้ท่านบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่” หานหลิงหลิงกล่าวถามด้วยความห่วงใย แล้วยกผ้าเช็ดหน้าแอบยิ้มด้วยกิริยาที่เอียงอาย
“มีบาดแผลเล็กน้อยอีกไม่กี่วันก็คงจะหายดี ขอบใจเจ้ามากที่เป็นห่วง”
“พอหลิงเอ๋อร์รู้ว่าหลานเยี่ยมาถึงนางก็รีบตามข้ามาเยี่ยมเจ้า ทันที” หานชิงเทียนกล่าวแล้วหันไปยิ้มให้กับบุตรีที่กำลังก้มหน้าทำท่าทีเอียงอายอยู่
เยี่ยฟู่ตงมองสองพ่อลูกข้างหน้าด้วยรอยยิ้มที่รู้ทันว่าทั้งสองรีบมาตั้งแต่วันแรกที่เยี่ยหยวนซีมาถึงนั้นมีจุดประสงค์อะไร
“ข้าทำน้ำแกงมาให้ท่านเพื่อบำรุงร่างกายกำลังร้อนๆ ท่า
