บทนำ

733 Words

พรึ่บ! ร่างเล็กถูกกดลงยังเตียงนุ่มตามด้วยร่างหนาที่คร่อมทับเธอเอาไว้ รอยยิ้มร้ายกระตุกขึ้นที่มุมปาก สายตาคมเข้มจดจ้องใบหน้าหวานที่คุ้นเคย “พะ..พี่จะทะ..ทำอะไรคะ?” เสียงติดขัดเอ่ยถามด้วยความหวาดหวั่นใจ “แล้วน้องอยากให้พี่ทำอะไรล่ะคะ ชอบพี่ไม่ใช่หรือไง งั้นพี่ขออะไรอย่างสิ” หัวคิ้วเรียวขมวดแน่นเข้าหากันก่อนจะเอ่ยถามกลับไป “ช่วยอะไรคะ?” เสียงหวานเอ่ยถามด้วยใบหน้าสงสัย “ช่วยมาแกล้งเป็นแฟนพี่หน่อยได้มั้ย” ประโยคขอร้องของเขาทำใจเธอกระตุกวูบ เขาเห็นเธอเป็นอะไรกัน “แค่แกล้งหรอคะ ทำไปเพื่ออะไรคะ?” เสียงหวานเอ่ยถามอย่างข้องใจ “ช่วยพี่ได้มั้ยลิ ได้มั้ยครับ” ใจอันบอบบางอ่อนระทวยเมื่อคำร้องขอของเขาเป็นผล “ค่ะ ลิจะยอมช่วยพี่ แต่มีข้อแม้พี่ต้องหยุดมั่วกับผู้หญิงทุกคน!” ประโยคลองใจของเธอที่ทำให้ทั้งเจ้าของคำถามและคนฟังรู้สึกหวั่นใจอย่างบอกไม่ถูก แต่แล้วรอยยิ้มมุมปากก็เผยขึ้นบนใบหน้าหล่อ “ได้สิ นี่ขนาดยังไม่ได้เป็นแฟนกันเธอก็หึงพี่แล้วหรือไง หื้ม!” สิ้นสุดประโยคใบหน้าหล่อก็โน้มลงมาทำให้ปลายจมูกของทั้งคู่ชนกัน ตึกตัก! ตึกตัก! เสียงหัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามกับการกระทำของเขา พี่พีคือผู้ชายที่ฉันชอบมาตั้งแต่สมัยมัธยม ตอนนั้นที่ต่างจังหวัดฉันอยู่มอต้น ส่วนพี่เขาอยู่มอปลาย พี่เขาฮอตมากในหมู่นักเรียนหญิงรวมถึงฉันด้วยอีกคน พี่เขาเก่งทั้งการเรียน ดนตรี กีฬา เก่งทุกๆ ด้านเลยก็ว่าได้ ฉันได้แต่แอบมองอยู่ห่างๆ เพราะไม่กล้าที่จะเข้าหากลัวว่าพี่เขาจะไม่ชอบ กลัวจะโดนล้อเพราะฉันไม่ได้สวยขนาดนั้น เป็นคนผิวคล้ำ หน้าบ้านๆ แต่แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น สนามฟุตบอลของโรงเรียน เฮ้ย! ฟิ้ว! ตึบ! “เอ๊อะ!” เสียงอุทานดังขึ้นก่อนที่เด็กสาวในชุดนักเรียนจะล้มลงไปนอนหงายอยู่บนพื้นหญ้าข้างสนามฟุตบอล เพราะลูกฟุตบอลลอยมาอัดเข้าหน้าเธอเต็มๆ “น้องเป็นอะไรมากมั้ยครับ?!” เสียงเข้มมาพร้อมกับร่างสูงที่รีบวิ่งเข้ามาเพื่อดูสาวรุ่นน้อง “จ..เจ็บค่ะ” เสียงหวานตอบก่อนจะถูกพยุงตัวขึ้นนั่งโดยมีอ้อมแขนแกร่งเป็นที่พิง “เลือดกำเดาไหลเลยอ่ะ ไปเถอะพี่พาไปล้าง” เขาเอ่ยด้วยท่าทางตกใจก่อนจะรีบพยุงรุ่นน้องขึ้น “มึงจะไปไหนว่ะพี?” คำถามจากเพื่อนดังขึ้น “พาน้องไปล้างเลือดก่อนเสร็จจะพาไปห้องพยาบาลก่อน” “เสียเวลาว่ะ มึงจะสนใจแม่งทำไมว่ะ โล่เดินมาข้างสนามเองก็เห็นอยู่ว่าเขากำลังเล่นบอลกันอยู่ ไม่สวยแล้วยังสร้างปัญหาอีก!” คำพูดของเพื่อนรุ่นพี่ทำเอาใจดวงน้อยเจ็บจี๊ด โมโหกับคำพูดที่ดูถูกจากคนตรงหน้า หมัดเล็กกำแน่น ก่อนที่เธอจะมองจ้องเขม็งใส่คนตรงหน้า “คิดว่าตัวเองหล่อมากมั้ง ไม่หล่อแล้วยังปากหมาอีก!” “อีดำ!” “พอได้แล้วไอ้กัน น้องอยู่ดีๆ มึงไปว่าน้องเขาก่อนสมควรแล้ว ไปกันเถอะ” จบประโยคเขารีบจูงมือคนตัวเล็กออกไปจากสนามทันที ซ่า! น้ำในก๊อกถูกเปิดโดยมือหนา เขารองน้ำใส่มือก่อนจะยื่นมายังใบหน้าเล็ก นิ้วโป้งปาดเช็ดให้อย่างไม่รังเกียจ นัยน์ตาเล็กจ้องมองใบหน้าหล่อที่ยื่นเข้ามาใกล้ด้วยใจที่สั่นระรัว ปากเล็กเม้มเข้าหากันแน่น “เสร็จแล้ว ไปห้องพยาบาลเถอะ” “ไม่เป็นไรค่ะหนูต้องรีบกลับบ้านแล้ว มันเย็นมากแล้ว ขอบคุณพี่มากๆ นะคะ” เธอเอ่ยด้วยความรู้สึกขอบคุณมันดีมากจริงๆ ถึงจะเจ็บแต่ก็ดีมากๆ เลยแหละ “เดี๋ยวพี่ไปส่งนะ ถือซะว่าเป็นการไถ่โทษละกัน” เขาเอ่ย “แต่..” “ไปกัน!” เขาจับมือเล็กจูงไปทันทีโดยที่เธอไม่ทันได้ทักท้วงอะไร มือที่ถูกกุม แผ่นหลังกว้างด้านหน้าตกอยู่ในสายตาของเธออาการที่เธอเป็นตอนนี้คือการตกหลุมรักคนตรงหน้าเข้าอย่างจังซะแล้วสิ!

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more