Inikot kaagad ni Lianne ang paningin sa pagdilat ng kaniyang mga mata. The familiar white ceiling and the comfort of her bed confirmed that she was already in her bedroom. It took her a few seconds before she remembered the last scene before she drifted to sleep. "Feli..." Kaagad siyang napaupo mula sa kaniyang pagkakahiga nang maalala ang lahat ng nangyari kagabi— Feliciano was inside her arms as they lay on the living room's floor, side-by-side. Feliciano broke down like a kid in front of her— na-witnessed niya ang sakit sa mga mata ng binata at ang matinding galit na hindi niya pa sigurado kung ano ang dahilan. Lianne's jaw clenched, thinking how much pain did Feliciano experienced to be in sadness and anger at the same time. Napabuntong hininga siya bago sinuklay ang kaniyang buhok.

