Sunshine's Own Eclipse

Kabanata 13

After the hot night with Kale. Week passed by nang may dumating na engineer at architect sa pad niya. It's because of the renovation of pad. We will combine my old room and his. Masyado kasing nalilimitan ang espasyo sa loob. I want the walk in closet bigger too.

Hinayaan lang naman ako ni Kale na gawin ang gusto ko. Kahit nga siguro sirain at sunugin ko ang pad niya ay baka ako pa ang unahin nun. Since that night he is now two times clingy. As in he always wants to be with me all the time. Nagayuma ko nga ata ang isang iyon. Napangisi lang ako sa naisip ko.

Naglagay din ako nang mini room like sa corner for Stella. I want her in this room lang pag matutulog na kaya pinagawan ko siya nang space sa room namin ni Kale.

Ang plano naaming magbakasyon nang isang linggo ay namove this week dahil nga sa renovation nang pad niya. Isang linggo din akong nagplano sa gusto kong ipaayos. I also want to repaint our room. His room is so manly. Ayaw ko sa ganun. Hindi bagay na may dalawang babae na sa space niya. Me and Stella.

Ilang minuto din akong naghintay sa gitna nang traffic. I will bring Kale's food kasi but the traffic isn't cooperating at all. Muntikan ko pang sinama si Stella kung hindi lang siya nakatulog. I am going to surprise Kale. May dala akong sinigang. It was his favorite. Luto ni Manang. May kasama nading sandwish for mamaya. May sliced fruits din akong iniligay. Naiirita na ako sa traffic buti nalang ay umusad na ito.

It was already past 12 nang makarating ako sa Kingston Co. Dito na siya naglalagi. Minsanan nalang siya sa Kale's Cuisinart. I bet he miss being in the kitchen but being a CEO is taking so much of his time. Kung may ibang tao lang sanang mapagkakatiwalaan ni Kale pero wala.

Sa CEOs elevator na ako sumakay since puno ang regular elevator. Wala si Sofie sa table niya nang dumating ako. Kaya pumasok nalang ako agad. Pero wala akong Kale na nadatnan dun. I was a bit disappointed. Kasalanan ito nang traffic! Baka kumain na din iyong si Kale. Pero ako ay gutom na! I was expecting to eat with him. Sana pala ay tinext ko nalang.

"Ano ba naman yan Solana, napakatanga kahit kailan." bulong ko sa sarili ko nang mapagtantong naiwan ko sa kotse ang phone ko.

I was contemplating between waiting for Kale or going down to get my phone to text him. Argg! I am getting frustrated already. Ano ba naman kasing kamalasan itong nangyayari. I decided to go down to get my phone and just go home. Nawala ako sa mood. I just get a post it note at iniwan iyon sa table niya kasama nang pagkain na dala ko. May nakasulobong pa akong iilang employee na kilala na din ako. Bumati lang sila at tanging tango lang nabigay ko. Wala ako sa mood.

Nang maalala ko kung gaano ako kasayang nag oack naang lunch niya ay mas lalo laang akong naiirita.

"Dapat hindi siya umalis sa office niya. He could have waited for me!Tsk" kausap ko sa sarili ko nang buksan ko ang pinto nang sasakyang dala ko.

Nahagip nang pamilyar na kotse ang mata ko. It is his red B67 BMW. It's 1 pm at kababalik niya lang siguro. I was about to go down my car and go to him nang lumabas siya. Pero hindi lang siya ang lumabas sa kotse niya. He is with a woman. A very beautiful one. She has a white porcelain skin. Nakasuot pa ito nang wgite prime versace dress. Naka aviator din ito. Dala pa nang gagong Kale ang purse nung babae.

Nakaramdam ako nang kirot sa dibdib ko. Sinapo ko iyon balewala kung malukot ang suot kong gucci shirt. Is he cheating on me? Pinipigilan kong makawala ang luha ko sa mata ko. Gago bakit ang sakit naman. Kinuha ko ang phone at nangingig ang kamay na tinext siya. Hindi parin sila nakakalayo sa parking lot.

To: My Kale ❤️

Where are you babe?

Nakita ko siyang kinuhs ang phone niya. Pero laking dismaya ko nang makita kong tinignan niya lang iyon. Ibinalik sa bulsa nang pants niya. Nakalingkis pa na parang ahas ang babae niya. How could he do this to me? Did I just got played? Ang kaninang pinipigilang luha ay kumawala na sa mata ko. Ang tanga ko para maniwala sa kaniya. Damn that heartless man! Kung kelan naibigay ko na ang lahat!

Ang sakit isipan na may ibang babae siyang hinahawakan at pinagsisilbihan. Hindi oo din maiwasang isipin kung pang ilang babae ba niya ako. Puro pag iyak ko lang naririnig saa buong sasakyan. I cried my heart out. Ang sakit. He is cheating on me or I am the side chick.

Tumunog ang phone ko. It was him. Hindi ko iyon sinagot at inoff ang phone ko. I need to get away from him. Pero dahil traffic nga ay nagtagal pa ako sa express way bago makakita nang daang wala masyadong sasakyang dumadaan. All I want now is to escape.

Naalala ko ang mga paalala ni Lolo. I made him disappointed for sure. How can I give in so easily wala pa akong napapatunayan sa pamilya ko. Pero heto ako. Lugmok na lugmok. How can I face everyone in my family now. Ang lakas nang loob kung huminge nang kalayaan pero nagpakulong ako sa mga kagaguhan ni Kale. What the hell is happening?!

Nakarating ako sa isang cliff. It was far away from the city but not too far. From where I am standing ay kitang kita ko ang city lights. How did I end up so low? I depended on Kale so much. I am doing the same thing I did back at the mansion. Napaiyak ako nang narealize iyon. I am always in cage. Now I am cage in Kale.

Pero mahal ko siya. Mahal na mahal. Kung hihingi lang siya nang tawad sa akin ngayon din ay baka patawarin ko lang siya agad. Hulog na hulog ako. Akala ko ay may sasalu sa akin sa ibaba pero wala. Sarili ko lang ang meron ako. Kahit sa nakita ko ay wala man lang nabawas sa pagmaamahal ko kay Kale. It's so unfair! Bakit niya ako nagawang lokohin.

It was 11 pm. Nang kumalma na ang sistema ko. I decided to confront Kale kung magkikita kami ngayon. Iniisip ko din kung saan na ako tutuloy. I will contact Sigmund. Sana ay wala pang ibang nakaupa sa room ko noon.

To Sigmund:

Is my room still available?

Nagdrive nalang ako ulit papunta sa manila. Now the road is empty. Marahil siguro ay gabing gabi na. I smiled bitterly as I reached Kale's pad. Sana ay tulog na si Manang dahil hindi ko kakayaning magpaliwanag sa kaniya ngayon. I opened the door.

Kale. Sitting in the couch looking darkly at me. Para bang ako may nagawang kasalanan sa aming dalawa. I come near him. Hindi nagbabago ang expression nang mukha niya. Nakakatakot ang mata niya. Parang ilang sigundo nalang ay sasabig na siya dahil sa dilim nang mukha niya. I was supposed to get upstairs when he called me.

"Solana" kahit ang boses niya ay malamig. My softie Kale is gone. Or is he really a softie?

Walang emosyon sa mukha akong tumingin sa kanya hindi alintala ang dilim nang expression niya. I was supposed to be the one who's mad here. Anong kagaguhan nanaman kaya ang gusto niya. Pinipigilan kong hindi maluha nang maalala ko ang nakita ko kanina.

"Where did you go? Bakit patay ang phone mo." galit na sigaw niya sa akin.

Hindi ako sumagot at patuloy lang nakikipagtitigan sa mata niya. It's like asking for an answer. May bahid nang pag alalaa dun. Pero hindi na niya ako malilinlang pa. Cheating bastard. Cheater.

"Solana!" mas lalo pang lumakas ang boses niya dahil sa hindi ko pagsagot.

"Wala kang pakialam kung saan ako galing. Pagod ako. I want to rest." umakma ako muling tumalikod sa kanya.

Hindi pa nakakahakbang ang paa ko ay nahawaka na niya ang mga braso ko. It was tight. Pilit akong pumipiglas saa hawak niya. Nandidiri ako sa kanya.

"Don't touch me, you filthy asshole!" sigaw ko sa mukha niya.

Hindi siya natinag sa sigaw ko. Mas lalo lamang iyon humugpit. Hindi naman iyon masakit. Unti-unting umalpas ang luha ko. I can't lose him. Hindi ko kaya iyon. Ang expression niya ay lunambot nang makita ang luha sa mata ko.

" Okay pa tayo kanina. Baby, answer me!Bakit patay ang phone mo at saan ka galing? I am so f*****g worried Solana." pilit ko paring kinukuha ang braso ko sa kanya.

Nang makaalis ako sa pagkakahawak niya ay akma siyang hahawak ulit pero hindi ko na iyon hinayaan. He is making me believe him again. I won't.

"I said wala kang pakialam kong saan ko gustong pumanta. Hindi mo ako pag-aari!"

" No! You're wrong. You are mine Solana. Wag mong kakalimutan yan.You already gave your self to me. Kaya akin ka." natawa ako sa sinabi niya.

" Yes, and that was my only mistake. I let a filthy bastard like you own me." natigilan siya sa sinabi ko.

I can see a tear in his eyes. No, wag kang maniniwala Solana. He's just making it up para magpauto ka nanaman sa kanya.

" I... love you baby, please. Don't say that." Namumula na ang mata niya.

No..no.. Solana. Pero traydor ang kamay ko. Lumapit iyon sa mukha niya at pinalis ang luhang dumaan dun. How can I still love him despite what he's done. I let him touch me again. I am being so soft to him. How can he do that.

" What we did isn't a mistake Solana. I own you. Now answer me, where the hell di you go" iling lang sagot ko sa kanya.

" Baby, please... Bring back my peace of mind" natigilan ako dun.

He hugged me. Basa ang balikat ko. He's crying. I can feel his shoulders shaking. Is this still part of his plan. Well he is so good. Tinapik ko ang likod niya para patahanin siya. Bahagya ko siyang inilayo sa akin.

" I will go back to my apartment." nag angat siya nang tingin sa akin. Nagtatanong ang mga mata.

I love him. I am too inlove to stay here. Baka magpakatanga lang ako sa kanya pag ginawa ko iyon. He held my hand.

"Why baby? Did I do something wrong? Come on tell me. Baby, you can punish me whatever you like but please wag naman yung ganito. Ayaw kong umalis ka dito Solana. This is your home baby. I am your home. Not in some apartment. Not anywhere but to me." he's voice is pleading.

"How can I call a home with a cheating asshole with?" hindi ko na napigilan ang bibig ko.

"How did you k----" sinampal ko siya.

" After f*****g me ay agad kang naghanao nang ibang mapapasokan! How can you do this to me Kale? I only love you. That was the only mistake I have done." humihikbi ako he is still reaching my hand pero hindi ko siya hinayaang hawakan ako ulit.

" No, baby. Youre wrong- I didn't cheat. "

"You did nakita ko kayo nang babae mo sa parking kanina!" nanlaki aag mata niya.

"That was Abegail, baby" how dare he!

" Ang kapal binigay pa ang pangalan nang kabit!" Tumalikod na ako nang niyakap niya ako sa likod.

" No.. no.. You have to listen to me baby. Just listen. It was Abegail. My cousin. The one in the portrait. Come on let's stop this petty fight." nagulat ako sa sinabi niya.

Is he still lying to me? Wtf! Naguguluhan akong tumingin ulit sa kanya. I calmed down because of what I heard. Don't tell me! What the actual hell!

" I can call her to confirm."

Fuck! It is so embarrassing! Nasaktan ako dahil lang sa wala? I was over reacting dahil lang sa wala?! Bumalik laang ang inis ko at hinampas siya.

" Don't you dare call her. Kundi ay aalis talaga ako Kale!" ang phone na hawak niya ay agad niya iyong binitawan.

I hugged him. Kasalanan ko kung bakit ako nag mukhang tanga. I cried and pitty myself.

" Solana don't ever do that again, baby. You made me so worried. I almost lost it the moment you really turned to your back on me. I was hurt hearing you regret loving me. Baby, it shattered me completely. Now bring back my peace of mind. Kiss me and cuddle me. I will forget what you said. I know that you are just jealous. I won't. Never cheat baby. I can never disrespect you like that. I love you so much to cheat on you. I own you now. So I will never do anything. Not intentionally. Anything that can hurt you." umiyak ako. Pero sa pagkakataon nato ay dahil gumaan ulit ang pakiramdam ko.

I don't know if deserve him. I doubted him and here he is not even having second thoughts to have me again. God, how can you this be possible?

" I am sorry Kale" saad ko sa umiiyak na boses. Inaalo niya ako. Ngayon ay nakayap na ako sa kanya. He's hands caressing my back.

Imbes na tumahan ay mas lalong lumakas ang iyak ko dahil sa pagaalo niya sa akin. I am so embarrassed now. Hiyang hiya ako sa kanya. I should have answered his call kanina.

" I was so afraid that I'll lose you Kale. You are my home. I can't lose you."