“Tumahimik ka riyan, Apollo.” Dumerecho siya sa sala at tinapik ang sofa. “Maupo ka rito.”
Napabuntong-hininga ito at napilitang maupo sa espasyong tinuro niya rito.
“Talikod ka sa akin, para maidampi ko ang ice pack sa likod mo.”
Sumunod naman ito.
Mabagal at maingat niyang idinampi ang ice pack sa likod nito. Nakita niyang napakuyom ang mga kamay ng binata, tapos ay tumuwid ang likod nito.
Nagtaka siya. “Masyado bang malamig?” tanong niya rito.
“It’s… it’s not the ice pack…”
“Ha?” Nagkibit-balikat lang siya. Itinuloy niya ang ginagawa.
“That’s enough, Ahtisa. Okay na iyan.”
“Hindi pa tayo tapos—”
Naudlot ang gusto niyang sabihin nang biglang pumihit paharap sa kanya ang binata, at hinuli nito ang kamay niya. Nahulog tuloy sa sahig ang hawak niyang ice pack. Nagkatitigan sila
