Ganoon iyon.
Malupit, pero iyon siguro ang pinakamabisang panggising sa pusong matagal na nagpakatanga.
“Elara! Don’t do this—please! I just found you… don’t leave me again!” sumamo ni Apollo.
Nagtumining ang pangalang sinambit nito sa utak niya.
Elara. Elara. Elara.
Parang sampal sa kanya ang pangalang iyon. Elara.
Lumingon ulit siya para titigan ang mukha ng tinawag nitong ‘Elara,’ subalit dahil nakahiga rin ang babae ay nakatagilid ang mukha nito sa kanya, kaya hindi niya mabistahan ang kabuuan ng hitsura nito.
Akala niya patay na si Elara?
Ang sabi ni Nina, at ang sabi ni Apollo ay matagal nang wala ang dalaga. Matagal na raw itong namayapa. Naaksidente ito, hindi ba? Ngayon ay hindi maarok ng utak niya kung bakit may taong tinatawag ngayon ni Apollo sa pangalang iyon? Ibig ba
