ตังมองเพื่อนตัวเล็ก ที่กำลังเก็บของลงกระเป๋า นี่ก็ดึกมากแล้วคงต้องไปส่งเพื่อนก่อน “หนาว เดี๋ยวกูไปส่ง ดึกแล้ว” “ไม่เป็นไร เราเดินไปก็ได้แป๊บเดียวเอง อีกอย่างตังต้องไปส่งเตยกับมินต์อีกไม่ใช่เหรอ” ลมหนาวยิ้มให้เพื่อนสนิท ในความมีน้ำใจ ที่นึกถึงเขาอยู่เสมอ “มันดึกแล้ว ไม่เสียเวลาหรอก” ตังยังคงยืนยันที่จะไปส่งเพื่อน “เราจะแวะหน้ามอหาอะไรกินด้วย งั้นส่งเราลงตรงนั้นก็ได้” “อือ ปะไปกัน” ตังเดินนำลมหนาว และสองสาวเตยกับมินต์ ไปขึ้นรถที่จอดอยู่ไม่ไกล จากจุดที่นั่งทำรายงาน เมื่อตังจอดรถ ให้ลมหนาวลงที่หน้ามหาวิทยาลัย ลมหนาวก็เดินดูของกินไปเรื่อย ๆ เพราะตั้งแต่เย็นกินแค่นมไปกล่องเดียวเท่านั้น หน้ามหาวิทยาลัยตอนนี้ คนเยอะพอสมควร เพราะมีนักศึกษาที่เพิ่งออกจากมหาวิทยาลัยมา คงทำรายงานดึกไม่ต่างจากเขา แล้วก็ยังมีกลุ่มวัยรุ่นแถว ๆ นี้ ที่พากันออกมาหาอะไรกินตอนดึก ลมหนาวเดินซื้อของกินสอ

