“Sandra huh?” Tanong ni Sandro sa akin nang marahas niya akong binitawan sa kamay nang hilahin niya ako sa isang bahagi ng bulwagan kung saan walang masyadong tao. Hindi ako makatingin dito at tanging mga singhot ko nalang ang naririnig. “Mommy, why are you crying?” Inosenteng tanong ng anak ko na nagpapalipat-lipat ng tingin sa amin ng ama niya. “Nothing baby” Pilit kong ngiti dito. “Now, talk” maawtoridad na utos sa akin ni Sandro nang hindi parin ako umiimik. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko at kung saan magsisimula. “San—.” Hindi ko na natapos ang sasabihin ko nang biglang may tumawag sa akin. “Ela, nandito lang pala kayo.” Biglang singit ni Enzo nang makita kami. Mukhang nagulat din ito na kasama ko si Sandro ngayon. “Daddy!” Tawag naman ni Sandra dito. Kinuha ko si San

