4 เดือนต่อมา...
เสียงร้องไห้จ้าของเด็กทารกสองคนดังประสานเสียงกันลั่นห้องนอนปีกตะวันตกของคฤหาสน์เมอร์ตัน เล่นเอาพี่เลี้ยงเด็กสามคนและแม่บ้านวิ่งวุ่นกันหัวหมุน
แต่ทันทีที่ประตูปีกไม้สักเปิดออก และร่างสูงใหญ่ของ เลโอ เมอร์ตัน ก้าวเข้ามา รังสีอำมหิต (ฉบับคุณพ่อ) ก็แผ่กระจายจนทุกคนต้องหลีกทาง
"หลบไป... เดี๋ยวฉันดูเอง"
เลโอในชุดนอนผ้าไหมสีดำปลดกระดุมอก เดินตรงไปที่เปลเด็กแฝดขนาดใหญ่ เขาชะโงกหน้าลงไปมอง 'ลีออน' (แฝดพี่ชาย) และ 'ไลลา' (แฝดน้องสาว) ที่กำลังแหกปากร้องแข่งกันหน้าดำหน้าแดง
"เงียบเดี๋ยวนี้ไอ้เสือ... ยัยหนู..." เสียงทุ้มต่ำที่เคยใช้สั่งฆ่าคน กลับกลายเป็นเสียงกระซิบที่ทรงพลังอย่างน่าประหลาด "แม่พวกแกกำลังอาบน้ำอยู่ อย่ากวนเวลาส่วนตัวของแม่เขา"
น่าแปลกที่ทันทีที่ได้ยินเสียงพ่อ หรืออาจจะเพราะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายความปลอดภัย เจ้าแฝดทั้งสองก็ค่อยๆ เงียบเสียงลง เปลี่ยนเป็นส่งเสียงอ้อแอ้แ
