ไอน้ำสีขาวลอยอวลอยู่ในห้องน้ำหรูหราที่กรุด้วยหินอ่อนสีขาวสะอาดตา กลิ่นหอมระเหยของน้ำมันดอกลาเวนเดอร์ช่วยผ่อนคลายความตึงเครียดที่สะสมมาตลอดทั้งคืน
ปานชีวา นั่งแช่อยู่ในอ่างจากุซซี่ขนาดใหญ่ ฟองสบู่หนานุ่มปกปิดเรือนร่างเปลือยเปล่าที่มีรอยช้ำสีกุหลาบจางๆ ตามตัว... ร่องรอยที่เกิดจากความรักที่รุนแรงของ เลโอ เมอร์ตัน
"เจ็บตรงไหนอีกไหม?"
เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยเอ่ยถามอย่างอ่อนโยน ผิดกับปีศาจร้ายที่บันไดหนีไฟเมื่อชั่วโมงก่อนราวกับคนละคน เลโอในชุดคลุมอาบน้ำสีขาวนั่งอยู่ขอบอ่าง ในมือถือฟองน้ำนุ่มๆ ค่อยๆ เช็ดถูแผ่นหลังให้เธออย่างเบามือที่สุด ราวกับเธอกลัวว่าเธอจะแตกสลายคามือ
"ไม่เจ็บแล้วค่ะ... แค่เพลียๆ" วาตอบเสียงเบา เอนหัวซบลงกับฝ่ามือใหญ่ของเขาที่ประคองแก้มเธออยู่
เลโอถอนหายใจยาว ดวงตาสีสนิมเหล็กทอดมองรอยแดงที่ข้อมือเล็กซึ่งเกิดจากแรงบีบของเขาเอง แววตาของมาเฟียหนุ่มฉายแววรู้สึกผิดอย่างที่ไม่เคย
