กาลเวลาหมุนผ่านไปไวราวกับโกหก... จากวันนั้นที่มัลดีฟส์ จนถึงวันนี้ที่หน้าท้องแบนราบของ ปานชีวา นูนเด่นขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด
8 เดือนต่อมา... ณ เพนท์เฮาส์สุดหรู (ห้องเตรียมคลอด)
บรรยากาศในเพนท์เฮาส์ของ เลโอ เมอร์ตัน เปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง จากที่เคยมีแต่โทนสีดำ-ทอง ดูลึกลับน่าเกรงขาม ตอนนี้กลับมีมุมหนึ่งที่ถูกตกแต่งด้วยสีพาสเทลอ่อนโยน เต็มไปด้วยของเล่นราคาแพงระยับและเปลเด็กที่สั่งทำจากไม้สักทองบุด้วยกำมะหยี่นุ่ม
"คุณเลโอคะ... วาเดินเองได้ค่ะ ไม่ต้องประคองขนาดนั้นก็ได้"
ว่าที่คุณแม่ท้องแก่ในชุดคลุมท้องผ้าไหมสีครีมบ่นอุบอิบ ขณะพยายามจะเดินไปหยิบแก้วน้ำ แต่กลับถูกสามีตัวโตพุ่งเข้ามาประชิดตัวแล้วแย่งแก้วไปถือไว้เองราวกับเธอกำลังจะไปกู้ระเบิด
"ไม่ได้..." เลโอตอบเสียงเข้ม คิ้วหนาขมวดเข้าหากันด้วยความกังวล "หมอบอกว่าช่วงนี้เธอเท้าบวม เดินเยอะเดี๋ยวปวดขา นั่งลงเดี๋ยวนี้"
"วาก็แค่อยากกินน
