Messages (2)
1304 Words
Sino ba si Athena? Anong pinagsasabi nito? Pa-ulit-ulit lang naman yung comment, may mga haters, mayroon din naman supporters. I just canceled nalang the website, I don't want negativity in life. Bago pa ako ma-stress, checheck ko muna socials ko. Pagka-open ko sa IG, nakita ko online si Thunder. I messaged him.
Arrietty: Good Evening Thunder.
Kai: Yeah.
Arrietty: Cold mo naman. Anyways, did you eat your dinner na ba?
Kai: Nah.
Arrietty: Why?
Kai: Practice.
Arrietty: Eat na.
Kai: Why'd you even care?
Arrietty: Wala. Hello, I'm your neighbor kaya. I'm a concerned neighbor.
(And concerned admirer correction magandang admirer, maganda naman talaga ako eh.)
Kai: Tsk! Yeah. Yeah.
Arrietty: Thunder, when is your game? Helloooooo? Thunder. Hello neighbor. Heeeeey????? When is your game?
(Grabi hindi na nag reply? Nainis ata sa akin. Sa ganda kong 'to maiinis siya? Swerte naman niya. Pasalamat talaga siya at crush ko siya.)
Kai: You know that? You're loud! And our game is within next two months.
Arrietty: Okay. Noted. I'll watch you.
Kai: [like]
Arrietty: So hard mo naman? Have you eaten already?
Kai: Naaaaah.
Arrietty: I have food here. Just tell me na lang if you're home na. I can bring it to your house. What time ikaw uuwi?
Kai: 10:00
Arrietty: Alam mo ang short nang mga replies mo. Konti na lang maiinis na ako sayo.
Kai: ?
Arrietty: Just tell me na lang if you're home. I'll give you the food.
Kai: Yeah.
Woooow ha. Himala pumayag siya sa bigyan ko siya ng food. Dati nga halos ayaw niyang tanggapin. Bumaba na ako para mag-prepare ng food niya. Kinikilig ako sa thought na para niya akong girlfriend na nagpe-prepare ng food niya. Pagbaba ko, nakita ko si Manang at Manong kumakain sa kusina.
"Oh iha! Nagutom ka ba? Gusto mo magluto ako?" sabi ni Manang sa akin. Habang si Manong naman, nakangiti sa akin.
"Manang, I want you to prepare food for Thunder," nakita ko naman si Manong na ngiti ng ngiti na nakatitig sa akin.
"Manong, alam ko 'yang ngiti na 'yan," natatawa na sabi ko sa kanya.
"Haaaay nakuuuu Lita! Dalaga na talaga 'yung alaga natin," sabi naman ni Mang Canor habang ginugulo 'yung buhok ko.
"Dalaga naman talaga ako ah," maktol na sabi ko kay Manong.
"Oh, siya iha! At ikaw Canor, tama na 'yang kulitan niyo. Matulog ka na," paalala ni Manang sa kanya.
"Naku! Sasamahan ko na si Arrietty maghatid ng pagkain," dahilan ni Mang Canor kay Manang.
"Mang Canor, wag ka na mag-worry sa akin. Ako na bahala tsaka Manong diyan lang naman sa tapat yung bahay nila eh," dahilan ko rin sa kanya kaya wala na siyang nagawa at pumasok na sa kwarto. I scroll on my socials muna while waiting for Thunder. Sa tagal niyang dumating inatake na ata ako ng antok.
Arrietty: You already home na ba?
Kai: Why?
Arrietty: Anong why? Seriously, Thunder? I prepared food for you.
Kai: Oh gosh! I forgot. Just throw it.
Arrietty: Seriously?
{Grabe naman ito. Naghanda ako para sa kanya, pero nakalimutan lang.}
Arrietty: Okay. Never mind.
Kai: I was just kidding, okay?
Arrietty: Maalam ka pala mag-joke. Duh!
Kai: Yeah, yeah.
Arrietty: Are you home na ba? If not, I'm gonna leave the food outside. I'm sleepy na kasi eh.
Kai: Just wait for me.
Antok na talaga ako, kung hindi ko lang talaga siya crush. Hindi naman din nagtagal, dumating na siya. Narinig ko yung kotse niya. Bigla naman akong kinabahan, medyo nanginginig pa yung kamay ko. My God! Hindi naman ako ganito dati kapag nakakaharap siya.
Kai: Home
Arrietty: [like]
Kai: ?
Natawa naman ako sa reply niya. Pumunta na ako sa bahay niya at nakita ko na hindi pa siya lumalabas sa sasakyan. Kahit kailan talaga, yung mga replies niya sa akin ay cold.
"Thunder," patakbo kong tawag sa kanya. "Here's your food." Inabot ko sa kanya. Paalis na sana ako.
"Where are you going? Get inside," walang emosyon na sabi niya sa akin.
"Huh?" What was he saying? "Pumasok ako?" Kibit balikat at sumunod na lang ako sa kanya sa loob. Grabe ang linis ng bahay niya. Hindi mo iisipin na may nakatira sa bahay dahil sobrang linis at maluwag pa sa loob.
"Ang linis ng bahay mo," basag ko sa katahimikan.
"Yeah. Thanks."
"Does Nanay Edith clean this entire house alone?" tanong ko sa kanya. Nakita ko sa kanyang mukha na siya'y nagulat.
"How'd you know Nanay Edith?" nakita ko tumaas ang dalawang kilay niya.
"What do you mean how? Helloooo? Nakikita ko siya minsan nagdidilig ng halaman diyan sa labas kaya kinakausap ko siya." Ano ba naman na tanong 'yan, syempre kapitbahay, ang slow naman pasalamat talaga siya, pogi siya.
"Oh, I see." tango naman niya.
"You eat now. The food is getting cold na," sabi ko sa kanya. Kumuha na siya ng dalawang plato at binigay niya 'yung isa sa akin.
"Sit. Let's eat together." Whaaaaaat?
"I'm done eating na eh," tanggi ko sa kanya. I'm on a diet rin kaya ayaw ko kumain nang marami.
"You should eat more. You're so thin. You should eat a lot," wow grabe naman 'to kung makapagsabi ng 'thin.'
"Grabe ka naman, 'yan nga 'yung point eh. Ayaw kong tumaba."
"Tsk." Hindi niya lang pinansin 'yung sinabi ko at binigyan niya ako ng pagkain. Wala na akong nagawa kundi kumain na lang din.
"Nasaan ba si Nanay Edith? Diba Thursday ngayon. Hindi naman niya off ngayon ah. Why isn't she here?" takang tanong ko sa kanya.
"So, she's your way to get to know me more?" tanong niya na hindi man lang tumitingin sa akin at patuloy lang sa pagkain.
"Yeah. Do you think I will be able to know your name kung hindi ko tinatanong si Nanay Edith? Hello? I always find ways kaya."
"Why? Do you like me?" diretsong tanong niya sa akin.
"Yeah," tango ko naman sa kanya. Nabigla ako nang huminto siya sa pagkain at tinitigan niya lang ako. Tinitigan ko din siya pabalik. Akala mo talaga papatalo ako sayo, ha. Hanggang sa huminto na siya at pinagpatuloy ang pagkain.
"You know what, you're really honest." straight na sabi niya sa akin.
"I know, right. There's nothing to lie about."
"I think you are shy, but you're not shy in front of me."
"Why would I?" pero ang totoo niyan pinigilan ko lang ang hiya ko. Noon hindi ako kinakabahan sa tuwing nakakaharap siya. Ngayon? Halos marinig na niya t***k ng puso ko sa kaba.
"You like me, right?"
"Yup. You keep on asking me that question. So what? Is there anything para maging shy ako sayo?" I was wondering kung anong iniisip niya bakit bigla niya tinanong.
"You're unbelievable." I just smiled at him. Bigla naman tumunog yung phone ko sa gitna ng pag-uusap namin. Agaw eksena naman ito. So I checked it muna habang naghihintay matapos si Thunder sa pagkain.
Mckenzie: You awake?
Arrietty: Yeah. Why?
Mckenzie: Too late.
Arrietty: And?
Mckenzie: Why are you awake?
Arrietty: I'm here at Thunder's house.
Mckenzie: Oh, really? That's why pala Kai is not her with us tonight.
Arrietty: Where were you ba?
Mckenzie: Club.
Arrietty: Oh, I see. Dami mong time ha.
Mckenzie: You're honest ha.
Arrietty: Why would I lie?
Hindi ko na hinintay 'yung reply niya. Pagtingin ko kay Thunder, nagulat ako dahil nakatitig lang siya sa akin.
"Who were you texting at this late night?" cold na tanong niya.
"It's just McKay. It's getting late na. I have to go."
"Hatid na kita."
"Wow nagtatagalogaalog. I mean nagtatagalogalog. s**t! You speak Tagalog pala," he just smiled at me at hinatid na niya ako sa labas ng bahay namin.
"Hmmm. Thanks," I waved at him.
"Yeah. Thanks also for the food," ginulo niya ang buhok ko at tumalikod na para umalis.
What a beautiful day indeed!
- Writer
