Fulfilling
1380 Words
Nakagising ako nang maaga dahil aalis kami ni Aio ngayong araw. Ipinapa-enroll ko siya, at bukas ay papasok na siya agad sa school. Inihanda ko na ang lahat ng kanyang kailangan at pati na rin ang aking mga gamit para sa flight ko mamayang hapon.
"Good morning, my princess," bati ko kay Aio habang ginigising siya. I was kissing her cheeks na sobrang lambot.
"Mommy, just give me a second. I'm still sleepy pa," sabi niya. Haaaays naku. How can I resist her cuteness na talagang nagmana sa akin.
"Baby, remember it's your enrollment today para bukas papasok ka na sa school," sabi ko sa kanya habang hinahawi ang buhok na nakatakip sa kanyang mukha. Naisip ko kasi na eenroll siya para may magawa siya kapag wala ako. Ayaw ko naman ipabantay siya kay Manang sa buong araw kasi mga matanda na rin.
Natawa naman ako sa hitsura niya. Bigla na lang nanlaki yung singkit niyang mata at biglang tumayo. Ngayon ko na rin aasikasohin lahat ng businesses ko.
"Mommy, let's go, help me take a bath," I laughed at tumayo na para tulungan siyang maligo..
Nag-ayos na rin ako sa sarili ko habang pinapakain ni Manang si Aio. I wore a white v-neck t-shirt and high-waist denim shorts, and I matched them with my white Nike shoes. I put my hair in a low ponytail dahil sobrang init. I always wear this kind of fit kapag nag-travel sa maiinit na lugar dahil comfortable naman ito.
The white v-neck t-shirt gives me a crisp, clean look while allowing for breathability, especially when paired with high-waisted denim shorts, which offer both comfort and a flattering silhouette. The choice of white Nike shoes not only adds a touch of sporty flair but also ensures that I am ready for any walking or exploring I might do along the way.
My decision to put my hair in a low ponytail is not just practical but also chic, keeping my hair off my neck and shoulders to stay cool while maintaining a put-together appearance. Plus, it's a versatile hairstyle that complements the laid-back vibe of my outfit. Bumaba na ako para na rin makakain at makaalis na.
Papunta na ako ngayon sa airport papuntang Cebu. Tapos ko na i'enroll si Aio sa school niya. Medyo na-iiyak nga ako kanina habang sinusulatan lahat ng dokumento sa enrollment niya. A bit emotional ako dahil meron na akong school girl. Napalaki ko siya na maayos at mabait na bata ng mag-isa. Noon lang buhat-buhat ko pa siya at isinasayaw habang pinapatulog, ngayon papasok na siya sa school.
Kaya kailangan ko matapos ng maaga ang mga gagawin ko dito para maka-uwi na. I will stay in Cebu for 4 days at lilipad pa Cagayan De Oro at mag-stay doon ng apat na araw din. Kahit wala pa isang araw kami hindi mag-kasama ni Aio, sobrang miss ko na siya. It's our first time na mahiwalay ng ganito katagal.
Nakarating na ako sa hotel kung saan ako mag-stay ng ilang araw. Ginawa ko na ang lahat ng gagawin ko para maaga akong matapos. It's such a busy day. Trabaho lang ng trabaho para matapos lahat ng problema dito at makalipad na rin papuntang Mindanao. Sa apat na araw na pag-stay ko sa Cebu, puro trabaho at asikaso sa lahat ng kailangan ayusin sa kumpanya. It was really exhausting pero kailangan kong tapusin para rin naman kay Aio.
"Mommy, come home," iyak ni Aio mula sa tawag. McKay video calling me dahil daw iyak ng iyak si Aio at hinahanap ako. McKay is always there sa bahay simula ng umalis ako. Ayaw niyang nalulungkot si Aio.
"Baby, mommy will get home soon. I'll just finish my work here, okay? I'll be back in four days," panigurado ko sa kanya. Alam ko naman maiintindihan ng anak ko 'yun. Parati ko naman pinapaalala sa kanya na para rin naman sa kanya 'yung ginagawa ko.
"But mommy, I already miss you so much," walang hinto na pag-iyak niya.
"I miss you too, baby, but I have to work, okay?" Naiiyak na rin ako dahil sobrang namimiss ko na din siya pero ayaw ko naman na makita niya na umiiyak rin ako lalo't nandoon si Mckay sa bahay.
"Okay na, princess, you need to sleep, okay? Papasok ka pa sa school bukas. Say goodbye na to mommy, don't be sad na," rinig ko na sabi ni McKay sa kabilang linya. Binaba ko na rin ang tawag para makatulog na rin si Aio.
Nandito na ako sa Mindanao kapag tapos ko na rin ang kailangan tapusin para makauwi na. Sobrang miss na miss ko na si Aio, mababaliw na talaga ako kapag hindi ko pa siya makikita. I requested sa lahat ng mga workers ko na mag-overtime sa trabaho para matapos na agad.
Wala naman masyadong nangyari. Wala na nga akong time na mag-gala dahil sa sobrang busy na. Trabaho lang ako ng trabaho.
"Sa wakas, natapos din," bulalas ko sa opisina.
"Thanks to you, ma'am. Ginawa niyo lahat para maging maayos at organize ang lahat," sabi ni Alexa, manager sa isang branch dito sa Mindanao.
"Thank you, team, dahil din sa inyo natapos tayo. Congratulations kaya dahil diyan mag-papakain ako bukas," nag hiyawan naman ang lahat sa sinabi ko. Kita ko yung saya sa mga mukha nila, alam ko din naman na sobrang pagod din sila.
"But hindi na ako makakasama bukas dahil kailangan ko nang umuwi," kita ko naman yung lungkot sa mga mukha nila.
"Aw, bakit ma'am? Wala man lang tayong time mag-bonding," sabi naman ng isa sa mga empleyado.
"Gustuhin ko man, pero kailangan ko na talaga makasama yung taong pinakamimiss ko," I said with a smile on my face.
"Wow, si Ma'am, luma-lovelife, wuhooo!" hiyaw naman ng isa.
"Ito yung naghihintay sa akin," at pinakita ko sa kanila yung larawan ni Aio na hawak ang kanyang teddy bear at sobrang laki ng ngiti. The photo was taken noong nasa eroplano kami papunta sa US para bisitahin ang kanyang mamita. Ma-mula-mula pa ang mukha niya, mala-angel ang mukha niya, such a little cutie.
"Ay, married ka na po ba, ma'am? Hindi halata, ma'am, na may anak ka na, parang dalaga pa rin yung katawan mo," puri naman ng babaeng empleyado ko.
"Nako kayo talaga, masyado niyo na akong binubola. I'll have to go na, may flight pa ako mamayang madaling araw. See you next month, guys. And I'm not married, okay? I'm a single mom," inayos ko na ang gamit ko para makabalik na sa hotel at maiayos lahat ng gamit ko.
Hindi na nga din ako makatulog dahil sa sobrang excited ko na makita si Aio. It's been seven days na hindi ko siya nakikita. Nagtatawagan naman kami palagi dahil kay McKay pero iba parin kapag mayakap mo siya sa personal.
I texted McKay na pwede na siyang hindi pumunta bukas dahil ako na lang ang maghahatid sa kanya. Sabi niya, it's good timing din daw dahil may emergency na naman yung mga player niya na kailangan niyang asikasuhin.
Dumating ako pasado alas sais ng umaga kaya inayos ko na yung gamit sa taas at inihanda na yung pagkain ni Aio. Ganito pala ang feeling ng mga mommies kapag pinaghahandaan nila ng umagahan yung anak nila. Pagkatapos ko gawin lahat, umakyat na ako para gisingin si Aio.
"Ohayō, beibī, okite kudasai. Tachiagatte kagayake. Odoroki! ! Okāsan wa mō kite imasu (Good morning baby, please wake up. Rise and shine. surprise! ! Mom is already here)," bati ko sa kanya. Bigla naman niyang dinilat yung mata niya at niyakap ako.
"Okāsan, anata ga inakute sabishīdesu. (Mom, I miss you)," bati niya agad sa akin.
"Sā, gakkō ni chikoku shinai yō ni,-saki ni shawā o abite chōshoku o tabemashou (Now, let's take a shower and eat breakfast first so we won't be late for school)," kinarga ko na siya para makababa na.
"Okāsan, kyō wa gakkō ni tsureteitte moraemasu ka? (Mom, can you take me to school today?)," tanong niya sa akin habang pababa kami ng hagdan.
"Hai, beibī, kyō wa gakkō made okutte ikimasu. (Yes, baby, I'm dropping you off at school today.)," sagot ko sa tanong niya and she shouted with joy. I feel happy talaga kapag nakikita ko si Aio na sobrang saya. It's kinda fulfilling as a mother.
- Writer
