Iisang Mukha,Iisang Pangalan

Kabanata 1

Deion point of view

NAKANGITI akong nagdadrive pauwi,wala na atang mas sasaya sa araw na ito dahil binuo na ni Ms. Del Carpio. Before anything else, dumeretso ako sa bahay ng pinsan kong si Gab dahil alam kong magkakaroon ng welcome party ‘yon at nag-text naman siyang pumunta ako kaya pupunta ako ayaw ko siyang biguin at tska may ipakikilala daw siya saakin na kaibigan niya. Lagi naman tuwing uuwi siya may ipapakilala siya parati saakin wala ng bago doon,gustong-gusto niya na kasing maikasal ako para daw maging abay siya sa kasal ko at maibandira ang kagandahan niyang taglay,mahangin talaga ang pinsan kong si Gab pero kahit gano’n mahal ko ‘yon.

NANG makarating ako sa Mansion nila Gab huminto ako at nagparke sa tabi ng blue wigo pinagtaka ko ang ‘L’ na desenyo nito sa harapan.

Bumaba na ako sa kotse ko at pumasok na ako sa loob,hindi pa ako nakakahakbang sa pinto ng harangin ako ng isang guard. Tiningnan koi to sa mata at nakita ko ang seryuso nitong mukha.

‘’Isa akong Dela Cuesta, Kaya papasokin mo ako baka patalsikin kita sa madaling panahon.’’Agad naman itong dumestansiya sa dadaanan ko bago ako nagpatuloy sa paghakbang ay tiningnan kong muli ang guard. Ngumisi ako ng makitang napayuko ito.

Ako pa kasi ang kinakanti. Isa akong Dela Cuesta at may kaya ako para tanggalan sila sa serbisyo pag ako ang hinaharangan sa dinadaanan kong teretoryo namin.

‘’Cousin!’’Ngumiti ako ng makita ang maganda kong pinsan.

‘’You look great!’’puri ko sakaniya.

‘’Halika may ipapakilala ako sayo.’’ Hinila niya ako sa VIP room at bumungad saakin ang isang

babaeng napaka-pamilyar na amoy saakin.

‘’Lizella,This is my cousin Deion Dela Cuesta.’’At lumingon ang babaeng nakatalikod saamin. 

‘’ikaw?!’’Sabay naming tanong.

‘’Magkakilala kayo?’’

‘’Siya ang kameeting ko.’’sabay parin kami.

‘’h’wag mo nga akong gayahin!’’at sabay parin talaga kami.

‘’oh!,h’wag kayong mag-away baka magkagustohan kay---‘’

‘’Asa! ’’reklamo namin.

‘’aysus’’sinamaan ko ng paningin si Gab na ikinatuwa niya pa. Gan’yan siya pag-nang-aasar.

‘’Sir,Deion ito na po pala ang pagkain niyo.’’Anyaya ng maid ni Gab

‘’So,Deion kamusta naman ang pagiging binata,ha? ’’usisa niya.

‘’ayus lang.’’sagot ko at palihim na sinulyapan si Lizella.

Nalaman ko na rin sa wakas ang pangalan niya.

‘’ikaw Liz’’

‘’I’m good too."sagot niya matapos akong sulyapan.

"Ma'am Gab, pinapatawag ho kayo ng Mommy niyo."pukaw ng sekretarya.Satingin ko sekretarya ni Tita Gabby ito.

"Sige susunod ako." bumaling siya sa amin at ngumiti."So, Maiwan ko muna kayo?"Tumango kami.

"Babalik din ako, Lizella, Deion ikaw na bahala sakaniya."

"Yeah" tipid kong sagot at umalis na nga siya.

NAPUNO kami ng katahimikan na parang may isang magandang hangin na dumaan, tanging sulyap lang ang ginagawa namin.

At dahil hindi ako makatiis sa katahimikan ako nalang ang bumasag. "Ehem"

"Lizella di'ba?" tumango siya.

"I'm Deion Dela Cuesta, The CEO of Dela Cuesta Company with 5 Resorts here in the Philippines."nilahad ko ang kamay ko sakaniya.

"Hi, I'm Lizella Del Carpio, Daughter of the owner of a Company, Del Carpio's company." At hinawakan niya ang kamay kong nakalahad hinigpitan ko 'yon dahil sa lambot, nagbaba siya ng paningin sa kamay namin bago siya tumingin sa akin, ngumiti ako bago niya tinanggal ang kamay niya sa akin.

"How old are you?"

"Why do you need to know?"

"Bad to ask?" Makulit kong tanong.

"No" Inirapan niya ako.

"So, How old are you?" paulit ko.

"25"tipid niyang sagot

"Magkaedad pala tayo! Tingnan mo nga naman pinagtagpo talaga tayo."

"Pero hindi itinadhana."

"May boyfriend kana ba?"tanong ko muli.

"Wala. Puro ka tanong!" bulyaw niya sa akin pero dahil malakas ang music hindi kami napapansin.

"Wala pala eh,So, itinadhana talaga tayo!" At tumawa ako na ikinainis niya.

"Pwedeng manahimik ka? Kanina pa ako naiinis sayo."ani niya.

Lumipat ako ng upuan at sa tabi niya ako lumipat. Pinaglandas ko ang kamay ko sa baba ko at tinitigan siya.

"You're beautiful"Mahinang bulong ko na siya lang ang makakarinig.

"Tigilan mo ako Mr. Dela Cuesta."

"Paano kong hindi? Mrs. Dela Cuesta."

"I'll kill yo---Wait!" Bumaling siya sa akin.

"What?! Mrs. Dela Cuesta?!"Tumawa ako dahil sa reaksyon niya.

"Yes, Can you be my Wife?"

"Asa!" singhal niya bago tumayo.

Mabilis ko siyang hinabol at hinila. Parang naging slow motion ang lahat pati pag dampi ng labi namin sa isa't isa ay parang huminto ang lahat. Ang mga kamay niya'y nakakapit sa balikat ko at sa braso ko at ang mga kamay ko ay nakahawak sa bewang niya.

Pumikit siya kasabay no'n ang paggalaw ng kusa ng labi ko. Naramdaman ko nalang na sumabay siya sa akin.

Nagulat nalang ako ng tinulak niya ako.

"Bakit mo ako hinalikan?"takang tanong niya.

"Bakit mo ako hinalikan pabalik?"

"H-Hindi ko alam."

"May pag nanasa ka ata sa akin."At ngumisi ako sakaniya.

"Ang kapal mo. p*****t!" sigaw niya bago umalis.

Napangiti ako ng malapad ng maalala ang nangyari. Ito na ata ang sinasabi nilang pag-ibig.

"Nasaan si Lizella?"napaigtan ako ng may nagsalita sa likuran ko.

"Umuwi na." Sagot ko kay Gab.

"Bakit umuwi?"

"Isa umuwi na eh---aray!" isang batok ang natamo ko kay Gab. Isang Gabriella Dela Cuesta na Amazona!

"H'wag mo akong pilosopohin! Nakita ko 'yon, hinalikan mo siya. Naku! Naku ikaw Deion ha." Mabilis niyang hinawakan ang tenga ko at pinihit 'yon.

"Aray! Aray! Ano ba Gab." reklamo ko.

"Do you love her?"she asked.

Natigilan ako sa tanong niya. "I-I don't know."

"And why do you kiss her?"ngisi niyang tanong.

"Uuwi na ako."

"Opsss!" Pigil niya. "Answer my questions Sweetie." ngumiti siya ng malapad.

"Fine! Because I like her."

"Not love?"umiling ako.

"I don't know." napatango nalang siya sa sagot ko.

Yumuko ako sa harap niya at naglakad na pero bago ako makalampas sakaniya ay nagsalita siyang muli.

"Siguro nga't hindi pa ngayon ang tamang oras para maramdaman mo. Pero pag dumating ang oras na 'yon hindi mo masasabing, hindi mo alam ang nararamdaman mo sakaniya, Hindi mo na masasabing hindi mo siya mahal dahil mahal na mahal mo na siya and you will never let her go. I swear. Someday you will love her at sa oras na 'yon hindi mo na hahayaan na mawala siya, Hindi mo na siya papakawalan." Nilingon ko ito at doon ko nakita ang ngiti niya bago tinap ang balikat ko. At kumaway sa akin.