เขมิกาช่วยมารดายกถาดอาหารออกไปเสิร์ฟให้กับหนุ่มฝรั่งที่มาขอฝากท้องมื้อนี้ที่บ้านของเธอ
“มาแล้วค่า” หญิงสาวเอ่ยพร้อมกับวางอาหารลง
“เดี๋ยวแม่กับพ่อจะออกไปข้างนอกนะ ดูแลเขาดี ๆ ล่ะ” นพนภาเอ่ยขึ้นมาขณะที่เขมิกานำถาดอาหารเข้าไปเก็บในครัว
“จ้ะแม่” เขมิกาเห็นสีหน้าของพ่อแม่ไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ เธอก็เลยไม่ได้เอ่ยถามอะไรกลับไป คิดว่าท่านก็คงจะเครียดกับเรื่องของแก้วที่จะย้ายออกไปและยังข่มขู่ขอเงินติดตัวไปด้วย
ที่บ้านมีบุคคลอื่นอย่างบักฝรั่งอยู่ด้วย เขมิกาจึงต้องประคองสถานการณ์เอาไว้ไม่ให้แย่เดี๋ยวแขกจะรู้สึกแย่ตาม เขมิกาเอาจานข้าวของตัวเองเดินออกไปนั่งด้วย
“ฉันขอกินด้วยนะคุณ”
“มีอะไรกันหรือเปล่า” คาร์เตอร์สังเกตว่าสีหน้าของแต่ละคนไม่ค่อยดี แม้แต่คนตรงหน้าของเขาที่พยายามยิ้มให้สดใส ก็ยังดูออกว่ากำลังฝืนยิ้มอยู่
เขมิกาถอนหายใจพรืดยาว
“เมื่อกี้คุณน่ะเกือบได้เป็นสามีของน้องสาวฉันแล้ว ถ้าผ้าถุงห
