The Elusive Engineer

Chapter 31

Jacob pov

Nong nakilala ko si Sharon lagi ko nalang syang naiisip.at lagi ko din napapana ginipan yong bata noon sa ormoc city ,thirteen years ago.minsan napa isip ako kung nasaan na kaya sya?

minsan kahit marami akong gagawin sa site iiwan ko ito para lang tumambay sa tindahan ni nanay Azon.pero weekend lang pala sya nauwi doon dahil nasa bayan sya nag t-trabaho.Naging ka close ko si nanay Azon at na kwento nya sakin kung saan galing si Sharon.

“Alam mo sobrang bait ng batang yon.kaya nong pinalayas sya ng asawa ng tiyuhin nya nakita ko sya umiiyak dinala ko na dito sa bahay kasi nga naawa ako.”sabi ni nanay.

“Saan na po ba ang mga magulang niya?” Tanong ko.

“Pareho patay na ang mga magulang nya.ito pala picture niya noong pagdating nya dito at ito yong mga magulang nya. Nasa sampong taon gulang daw sya diyan noong namatay ang mga magulang niya sa landslide”sabi ni nanay. grabi ang t***k ng puso ko habang titig na titig sa larawan na binigay sakin ni nanay.ngayon alam ko na kung bakit parang familiar sakin ang mga mata nya.

“Ito naman noong nag graduates sya ng elementary at high school.oh ang ganda nya di ba? At matalinong bata yan.”pag bibida ni nanay kaya napahaplos ako sa pictures nya.totoo ang sabi ni nanay na ang ganda ganda nya.ngayon dalaga na sya nasa twenty two na sya.

Para akong wala sa sarili pag balik ko sa barracks dahil sa nalaman ko.

“Sir andito na po pala kayo,tumawag po pala ang mommy nyo.naiwan nyo pala si cellphone nyo kaya sinagot ko na ng makita ko si ma’am ang tumatawag” sabi ni waldo na tumango lang ako at pumasok na sa loob.mamaya ko nalang tawagan si mommy.

Wala si waldo kaya wala akong mautusan bumili ng pagkain.marami pa kasi akong gagawin kaya halos di ako maka alis dito.dahil nga minamadali na itong bahay dahil daratiing si Lani at Aiden.tumayo ako at kinaha ang susi ng kotse papunta sa kainin ni nanay Azon.mag kakape lang sana ako pero narinig ko na may umiiyak kaya nag taka ako at dumiretso ako sa may pinto ng bahay ni nanay azon.

Nakita ko umiiyak si Sharon yon pala nasunog daw ang tindahan ng amo nya kaya nong sinabi nya na pupunta sya ng bayan at yong Ronald na naman yon ang gusto nyang isama kaya nag presenta na akong ako ang sasama.

Sinama ko siya sa biyahe pa puntang bacolod at noong nawala siya doon ko lang napagtanto na hindi ko kayang mawala siya sakin.nag kasakit pa siya dahil nabasa sa ulan.

Dumating si mommy at nakagaanan agad sila ng loob.nahanap ata ni mommy ang anak na babae sa katauhan ng mahal ko kaya ganon nalang si mommy kasabik na isama si Sharon sa manila pero siempre di ako papayag kaya sumama na rin ako kahit ang dami ko pang gagawin sa negros. Binilin ko nalang lahat kay walda at mag tawagan nalang kami.

Masayang masaya ako dahil finally akin na talaga siya.no more turning back now.she surrendered herself to me and i am the happiest man ever.Sharon makes me feel complete and at ease.

“Whom you texting?” Tanong ko dahil simula dumating ako galing sa office busy na siya sa cellphone. tuk! Tuk!! Tuk!!!

“Sir Jacob kain na po!” Katok ng kasambahay namin.

“Let’s eat babe,” sabi ko at hinila ko na siya sa kamay.nagpa hila naman siya at hinalikan ko siya agad sa labi. God!! I can’t get enough of her but I know she’s not fully recovered from fever. I am so freaking turn on but for her i need to control myself.her lips is the most sweetest and soft ever.

“Huummmmm Andrew ohhh” ungol niya nga pinisil ko ang u***g niya.

“I love you babe, let’s go down before i eat you” sabi ko nakita ko na namula ang pisngi niya kaya napangiti ako.kinurot niya ako ng mahina sa tagiliran .

“Ikaw kasi kung makahalik ka para mo na akong hihigupin” reklamo niya kaya natawa ako ng bigla ko siyang binuhat.

“Aaayyy !!! Babe naman ginulat mo ako!” Sabi niya na mas lalo akong napangiti dahil tinawag niya akong babe.buhat buhat ko siya ng bumaba ng hagdan.isiniksik naman niya ang mukha niya sa leeg ko kaya pinag pawisan ako dahil nag iinit na naman ang katawan ko.

“Babe please behave, you’re torturing me”bulong ko at namula na naman ang mukha niya. Binaba ko siya sa bungad ng kusina para di siya mailang sa kapatid ko.

“Sila mommy at daddy wala pa?” Tanong ko kay John.

“Sa sunday pa daw sila babalik.”sagot niya. Pinag hila ko naman ng upuan ang babe ko.natuwa naman ako ng ipag lagay niya ako ng pagkain sa pinggan ko.

“Kuya may bagong bukas na restaurant sa may ortigas malapit sa condo ko.super sarap ng food nila at European cuisine yata yon” sabi ni John.

“Talaga? “Sagot ko

“Opo. Minsan kain tayo doon kasama sila mommy at daddy.” Sabi niya.

“Okay, let me know when “ sagot ko at tahimik na kaming kumain. Hiningi ko ng gamot si Sharon kay yaya rosa para maka inum na siya.

“Babe mauna na ako aa inyo ha, need ko lang mag banyo” paalam niya.

“Sasama na ko sa taas” sabi ko pero inikutan niya alang ako ng mata na nagpa tawa sakin.

“Sa banyo lang po ako pupunta” irap niya sakin kaya napakamot nalanng ako sa ulo.

“Tsk !! Malala na yan kuya. Gusto mo ng gamot? Hahahhaha”sabat ng pasaway kong kapatid.

“Ako na naman nakita mo” sabi ko mayamaya nakita ko umiilaw ang cellphone ni Sharon na naiwan niya sa table.kinuha ko at tiningnan ang text. Galing kay mommy at marami pa silang text sa isa’t isa. Napatiim bagang ako ng may nabasa akong balak niyang umalis na hindi magpapa alam sakin. Hmmm not going to happen babe dahil wala ka ng kawala pa sakin.kaya tinawagan ko si mommy.

“Ohh anak Kumusta kayo diyan at napatawag ka?” Bungad agad ni mommy.

“Meh uwi ka na at may sasabihin ako sa inyo ni daddy” sabi ko.

“Hindj ba pwede sa tawag anak,? Sa Sunday pa balik namin ng manila” sagot ni mommy.

“Okay meh sa iba nalang ako hihingi ng tulong.”sabi ko.

“Tulong? Para saan anak?”tanong ni mommy.

“Di ko pwede sabihin sa phone meh.sige po goodnight” paalam ko. Tinawagan ko agad ang kilala kung organizer. Bukas na agad kailangan ko ng isang venue.

“John pahingi ako ng address ng sinasabi mong restaurant” sabi ko kay John at binigay naman niya sakin saka ko sinabi sa organizer kung saan ko gusto e set up.sunod ko tinawagan si Rona,

“Hey Rona I’m sorry to disturb you but I’m just going to ask you if i can get it tomorrow?”

“Hi Jacob,no worries. Yes it done already,who’s the lucky girl?”

“You will know,soon” sagot ko.

“Wow surprise ba ito? Ang sweet mo naman.sige at ipa ayos ko ang box . You can come by tomorrow sa shops around 9 o’clock in the morning”

“Thanks Rona, I owe you this one”

“No problem,anytime”sagot niya kaya nag paalam na kami sa isat isa.umakyat na ako sa taas para maka ligo na rin.pag pasok ko wala naman tao dito sa kwarto at binuksan ko ang banyo wala din tao kaya kinabahan agad ako. Dali dali akong lumabas ng kwarto at nag mamadaling bumaba.nag punta ako ng kusina .sa maids quarter. Pero walang Sharon, kumatok din ako sa kwarto ni John pero wala din doon.

“Have you seen Sharon?” Tanong ko

“Kuya di ba umakyat kanina sa kwarto niyo?” Balik tanong niya kaya tinawag ko lahat ng kasambahay.

“Nakita niya ba ang ma’am Sharon niyo?” Malakas ang boses kong tanong.

“Ah sir nasa May garden po si ma’am parang nagpapahangin po yata,” sagot ng isa kaya para akong nakahinga.dali dali akong pumunta sa garden at nakita ko siya naka upo na naka tingala sa langit. Halos hiningal ako sa sobrang takot na baka iwan niya ako.

“Mama, papa! Sana nakikita niyo ako, nakita ko na po yong tumulong sakin.mas lalo po siyang naging gwapo kaya lang ano po, ah gurang na hehhehehhehw!pero mama papa. Natatakot po ako kasi di ko maintindihan minsan.tulungan niyo po ako”kausap niya sa langit.hindi ko maihakbang ang mga paa ko palapit.bumalik ako sa loob ng bahay na nakasalubong ko naman si John.

“Kuya mahal mo ba si Sharon?kasi kung hindi huwag mo naman sanang hahayaan na masaktan siya.mabit siyang tao at kung di mo siya type,ako nalang pakakasalan ko pa” sabi niya kaya sinamaan ko siya ng tingin. “Okay! Okay! I get it.joke lang di ka na mabiro.sana huwag niyang iisipin na tumatanaw siya ng utang na loob sa pag tulong mo sa kanaya.” Sabi niya bago siya umakyat sa hagdan,.naiwan akong blanko ang isip sa sinabi ni John.