Chapter 32

1406 Words

Riley's POV Kanina pa ako pabalik-balik sa labas ng ER. Mabuti na lang naisugod namin s'ya ng Assistant niya rito. Ang dami niya pang sinasabi pero hindi ko matiis na marinig 'yun sa gano'ng kalagayan niya. Naniniwala ako sa bawat salita niya, kapag gigising na ito sana naman ay sasabihin niya na ang lahat sa akin. Makikinig naman ako, alam kong may rason s'ya kung bakit niya ginawa 'yun, hindi s'ya papatay na walang rason. He's right, I knew him. Napatigil ako ng may lalaking nakahood ang huminto sa harapan ko. Taas noo ko syang tinapunan ng tingin ngunit, sino naman kaya ang taong 'to? Aware ba s'ya na kaharap niya ako at nakatingin ako sa kanya? Dahan-dahan nyang inangat ang ulo. Nanlaki ang aking mata at umatras, nakita niya naman ang reaksyon ko, sumilay ang malademonyong ngisi s

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD