STAY IN MY MIND

EP.7

7.1

"มายมายมายด์มาแล้วววววว"

ยัยนินิวพูดแบบนั้นเมื่อจูงแขนฉันเข้าไปด้านใน ซึ่งพอไปถึง ฉันถึงได้รู้ว่ามีแต่คนกันเองทั้งนั้น

"ไอ้มายตัวแสบ นึกว่าไม่มา มาๆรู้จักเพื่อนๆพี่มา"

พี่ไนท์รุ่นพี่ที่มหาลัยที่ฉันรู้จักและได้ทำกิจกรรมร่วมกันกินเหล้าเมาหัวลาน้ำด้วยกันบ่อยๆดันหลังฉันเข้าไปในวง ฉันยิ้มรับและสายตาก็เลื่อนไปสบมองกับหนุ่มเสื้อยีนส์ที่นั่งดื่มอยู่เงียบๆ เขาเองก็ขมวดคิ้วแปลกใจนิดหน่อยที่เจอฉันที่นี่แต่สุดท้ายเขาก็เบือนใบหน้าหล่อเหลาไปทางอื่น

"นี่ไอ้สอง ไอ้เอิร์ธ ไอ้เอส ไอ้พวกนี้มันเรียนที่มอโน้นเนอะ เราไม่คุ้นหน้าพวกมันหรอก ฮ่าๆๆ"

เขาว่าร้านนี้เป็นศูนย์รวมหนุ่มจุฬา สงสัยคงจะจริง มีแต่เด็กจุฬาหล่อๆ ทั้งนั้น แต่หล่อสุดในสายตาฉันก็คือคนนั้นอ่ะ

พี่ไนท์แนะนำทีละคนให้ฉันรู้จัก ซึ่งพวกนั้นเป็นกลุ่มเพื่อนของแฟนยัยแก้วที่อยู่อีกมหาลัยนึง แล้วดันรู้จักเป็นเพื่อนรุ่นพี่รุ่นน้องกันกับพี่ไนท์รุ่นพี่ที่มหาลัยฉันด้วย เออ โลกกลมดี คนกันเองทั้งนั้น

"เบิร์ดเดย์ย้อนหลังนะพี่เอส"

ฉันนั่งลงข้างๆยัยแก้วหลังจากยิ้มทักทายทุกคนและหันไปทักทายเจ้าของงานวันเกิดที่มัวแต่นั่งจู๋จี๋กับแฟนอยู่ แล้วนังแก้วนะ ไม่คิดจะหันมามองเพื่อนบ้างเลยหรอ เอาแต่นั่งเท้าคางมองหน้าแฟนไม่หยุด

"ฮัลโหล แก้ววว แก้วเห็นมายไหม มายอยู่ทางนี้~"

ฉันเอามือไปตีต้นขามันและโน้มตัวไปให้มันเห็นหน้า ซึ่งสิ่งที่ยัยแก้วทำก็คือหันมาพร้อมใบหน้าสวยหวานของมัน

"ไฮ~ มายมายมายด์~"

มันยกมือขึ้นกระดิกนิ้วทักทายฉันสั้นๆแค่นั้นแล้วหันไปนั่งมองหน้าคุณแฟนของมันต่อ ทุกคนที่เห็นแบบนั้นก็พากันโห่วแซว ให้กับความคลั่งรักจนไม่เห็นหัวใครของยัยแก้ว และเสียงโห่ก็ดังขึ้นอีกเป็นเท่าตัว เมื่อพี่เอสแฟนสุดหล่อของมันดึงหัวยัยแก้วให้โน้มไปกอดซบที่อกของตัวเอง

"หู้ยยยยย"

ทุกคนในวงเหล้าทำเสียงแบบนั้น เว้นแต่ฉันกับนินิวที่เบะปากออกมาด้วยความหมั่นใส้ 55555

"มึงให้มันน้อยๆหน่อยอีแก้ว"

เมื่อนินิวพูดแบบนั้น ฉันก็เห็นด้วยจึงยื่นมือไปพลั่กหัวยัยแก้วไปทีด้วยความเอ็นดู และบังเอิญอีกครั้งที่ฉันเผลอไปมองคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเขามองมาที่ฉันนิ่งๆแบบนิ่งมากก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้นจิบ แต่สายตาของเขาก็ยังไม่ละไปจากดวงหน้าฉันเลยสักนิด

ไม่รู้ทำไม ฉันถึงรู้สึกแปลกๆกับอะตอมมากเหมือนมันมีเคมีบางอย่าง เวลาที่มองตาเขา ข้างในใจมันเต้นถี่ๆแบบที่ฉันกำลังเป็นอยู่ตอนนี้ ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร? หรือเพราะเราเป็นคนนิสัยเหมือนๆกันเลยดึงดูดกัน

รู้ไหมเขาทำให้ฉันคิดมากมาทั้งวัน เพราะคำพูดนั้นของเขาคนเดียวเลย แล้วมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ยังไม่คิดจะทักทายกันสักคำอีก เขานิ่งมาก

"นี่ๆ ลืมแนะนำอีกคนไหมพี่ไนท์"

นินิวโน้มตัวพี่ไนท์ลงมาแล้วพูดข้างหู เพราะเสียงมันดังมาก คนก็เยอะมากด้วย เบียดกันไปหมด ในผับมันก็แบบนี้ พอมันพูดแบบนั้น อีพี่ก็หันไปแนะนำอะตอมแบบผ่านๆ

"คนนั้น ไอ้ตอม แต่มึงอย่าไปยุ่งกับมันเลยมาย เดี๋ยวมันกัดเอา"

ฉันยกยิ้มมุมปากเมื่อพี่ไนท์แนะนำอะตอมแบบนั้น แต่พอเห็นเขามองมาฉันก็หุบยิ้มทำหน้าปกติและทักทายเขา ในจังหวะที่ดีเจเปลี่ยนเพลงแล้วมันเงียบไปแปปนึง

"หวัดดีอะตอม"

ซึ่งเขาแค่ใช้สายตามองมาเท่านั้น แล้วก็ไม่ได้พูดอะไร ไม่มีอะไรออกจากปากเขาสักคำ ไม่ได้ยินเสียงเขาสักแอะ เงียบมากกกก เงียบจนหน้าหมั่นใส้

"กูรู้สึกถึงพลังงานบางอย่างจากมึงกับพี่อะตอม ยังไงเนี่ย~"

นินิวยิกหลังฉันเบาๆแล้วกระซิบข้างหูให้ได้ยินกันแค่เราสองคน เป็นเหตุให้ฉันเลื่อนสายตาไปแอบมองเขาอีกครั้ง

ก็ไม่รู้ยังไงเหมือนกันอ่ะ แต่เวลาบังเอิญได้สบตาเขาทีไรหัวใจก็เต้นผิดจังหวะแบบนี้ตลอดเลย -\-

ไม่รู้เป็นไร...

"อยากดื่มอะไรก็สั่งเลยนะ มายมายมายด์"

"อะเคร~"

ฉันยกไหล่ตอบแฟนของเพื่อนด้วยจริตจกร้านน่ารัก ตามสไตล์ พอเหล้าเข้าปากมันก็สนุกมากขึ้นอีก มาเที่ยวผับจะให้นั่งเฉยๆยังไงล่ะ ขี้เมาตัวแม่อย่างฉัน มันเฉยไม่ได้อยู่แล้ว เพลงสนุกๆในผับ มันพาอารมณ์ฉันให้เอ็นจอยไป ลุกขึ้นยืนกอดกับเพื่อนสนิทและสนุกไปโยกหัวเต้นเบียดๆเลื้อยๆไปกับกลุ่มเพื่อน ก่อนที่แฟนสายเปย์ของเพื่อนสนิทจะสั่งค้อกเทลสีสันสดใสมาเลี้ยง ฉันก็เอามาชนกับเพื่อนและสนุกสนานไปกับบรรยากาศของสถานที่

"กริ้งๆ ทุกคน แก้วจะแนะนำเพื่อนสุดที่รัก ที่แก้วรักที่สุดโลก ขอนำเสนอ มาย มนิศรา AKA มายมายมายด์!!!!!"

ปาร์ตี้ได้เริ่มขึ้นแล้วจริงๆ ยัยแก้วที่เริ่มไม่ปกติแล้วปีนขึ้นไปยืนบนเก้าอี้แล้วใช้ช้อนเคาะกับแก้วเป็นการป่าวประกาศก่อนจะแนะนำฉันออกไปแบบนั้น ฉันเองก็ไม่รอช้า ยกมือขึ้นกระดิกนิ้วทักทายทุกคน ซึ่งไม่รู้ใครเป็นใครบ้าง และเสียงโห่วแซวก็ดังขึ้น บ้างก็ผิวปาก บ้างก็แซวฉันกันจ้าล่ะหวั่นเป็นความเฮฮาในวงเหล้า

"ดี มายมายมายด์ พี่สองครับ"

ผู้ชายที่นั่งข้างๆอะตอมทักทายแล้วยื่นมือมาให้ฉันจับ ฉันก็สัมผัสเบาๆที่ปลายนิ้วของเขาแล้วยิ้มให้

"พวกมึงเบาๆกันหน่อย นี่น้องกู ไม่โสดแล้ว"

"ไอ้พี่ไนท์ มึงไม่ต้องพูด"

ฉันเอามือไปอุดปากมันเมื่อมันทำท่าจะแซวเรื่องฉันกับกรณ์

"เออ พี่มึงเงียบปากไปเลย มายมายมายด์มันไกล้โสดแล้วนะ ฮะฮ่าๆ"

"ไกล้โสดแล้วคืออะไรวะ"

"ก็แปลว่าเดี๋ยวก็โสดไง ไม่นานเดี๋ยวแม่งเลิกกัน ใช่ม่ะๆ ใครจะจีบก็รอเลยนะ"

"เออ เอาเถอะ"

ฉันพยักหน้าเออออไปกับพวกมันอยากพูดอะไรก็พูดไปฉันจรดริมฝีปากกับขอบแก้วแล้วเงยหน้าขึ้นให้น้ำสีอำพันรสชาติฟาดเฝื่อนไหลลงคอ

พอดื่มจนหมดแก้ว หนุ่มหล่ออีกคนที่ยืนอยู่ตรงข้ามฉันก็เอาแก้วของฉันไปชงให้ ฉันมองหน้าเขาแปปนึงก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองคนที่หล่อกว่า ซึ่งเขาก็มองฉันอยู่ก่อนแล้ว มันเป็นจังหวะที่เผลอไปแอบสบตากันโดยบังเอิญน่ะ แล้วก็อย่างที่บอกไป หัวใจดวงน้อยของฉันมันไม่เคยนิ่งเลยเวลาที่หันไปสบตาเขา

"ทำไมอะ ไอ้กรณ์มันมีชู้หรอมาย"

เพื่อนใหม่ที่ชื่อพี่สองชงเหล้าให้ฉันเสร็จก็ถามแบบนั้น เป็นเหตุให้ฉันต้องรีบเลื่อนสายตาจากอะตอมมามองคนที่ถาม แล้วคำถามนั้นของเขาทำฉันต้องย่นจมูกเพราะไม่รู้จะตอบยังไง ก็เลยตอบไปแค่ว่า

"คือมายก็ไม่รู้จะพูดยังไงเหมือนกัน"

ฉันตอบอ้อมแอ้มไปแบบนั้นข้างหู เพราะอย่างที่บอกเสียงในผับมันดังมาก ที่ตอบไปแบบนั้นเพราะคิดว่าถ้าพี่สองเป็นเพื่อนอะตอมก็ต้องรู้จักกรณ์ด้วย ถ้างั้นพี่สองก็ต้องรู้ด้วยไหมว่าลับหลังฉันกรณ์เขาทำไงกับฉันบ้าง และที่ฉันเรียกว่าพี่ เพราะเขาเป็นรุ่นพี่ปีสี่ รวมถึงอะตอมด้วย อีกครั้งที่สายตาฉันเลื่อนไปมองเขา หากแต่ครั้งนี้ฉันรีบหลุบตาหลบทันที เมื่อเขามองกลับมาแล้วมันส่งผลต่อหัวใจฉันโดยตรง มันเหมือนไฟฟ้าสถิตย์เวลาที่ฉันเผลอไปมองแล้วโดนจับได้ และฉันก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าทำไมสายตาของฉันต้องหันไปหาแต่เขาตลอดเลย ฉันถึงดื่มเอา ดื่มเอาอยู่นี่ไง

เหล้าอ่ะดื่มไปเท่าไหร่ก็ไม่เมา แต่กับคนบางคนแค่สบตานิดๆหน่อยๆ ฉันก็เหมือนจะเมาแล้วอ่ะ

"มันเจ้าชู้อะดิ่ ไอ้กรณ์"

"ก็...ประมาณนั้นมั้ง"

"อืมม เข้าใจ ได้ยินมาเหมือนกัน"

ฉันพยักหน้าแบบโยกหัวไป ก่อนจะขยับไปไกล้พี่ที่ชื่อสองอีกนิด

"ไม่ต้องถามเรื่องคนอื่นแล้วได้ป่าว กรณ์ใหนมายไม่รู้จักอ่ะตอนนี้"

ฉันพูดกับพี่สองไปแล้วยิ้มอย่างคนอัธยาศัยดี แล้วสำหรับฉันคิดว่าผู้หญิงกับผู้ชายสามารถเป็นเพื่อนกันได้ มันไม่ได้จำเป็นจะต้องมีความสัมพันธ์ลักษณะนั้นสะหน่อย ฉันน่ะเฟรนด์ลี่มาก เล่นได้กับทุกคนแหละ ซึ่งพูดไปพี่สองก็หัวเราะขบขันแล้วเอาแก้วมาชนกับฉัน ฉันก็ยกดื่มมันแบบที่สายตาก็มองอีกคนไปด้วย แล้วฉันก็ดื่มมันจนหมดแก้วเลย

"มายมายมายด์มาเต้นกัน"

จนข้อมือของฉันโดนลากให้ลุกไปด้านหน้าเวทีที่ดีเจเปิดเพลงอยู่ แล้วรวมกลุ่มกันเต้นกับเพื่อนสาว ซึ่งฉันก็แค่ยืนถือแก้วแล้วโยกหัวโดดปาร์ตี้ไปกับเพื่อนสาว

"เฮ้ยย มึงๆ ยังไงอ่ะ"

"ยังไงอะไร"

ฉันกอดคอกับเพื่อนสุมหัวกันโยกแล้วพวกมันก็ถามฉันแบบนั้น

"มึงอย่ามา อีมาย ก็พี่อะตอมไง มึงยังไงคะ"

ฉันหันไปมองที่เขาก็เห็นเขาอยู่ที่โต๊ะกับกลุ่มเพื่อนของเขาก่อนจะเลื่อนสายตามามองเพื่อนสนิท แล้วอยู่ๆฉันก็รู้สึกเขอะเขินขึ้นมาเฉยๆ ก่อนจะสารภาพไปด้วยท่าทีที่อายๆ

"เขาหล่อว่ะ"

"หู้ยยยย"

เพื่อนสนิทสองคนนั้นทำเสียงแบบนั้นออกมาทันทีเมื่อฉันพูดออกไป และถ้าจะให้พูดตามตรงก็คืออะตอมเขาหล่อ เขาแบด เขาขับเฟอร์รารี่ เขาตรงสเปคฉันแบบติ้กถูกทุกข้อเลยอ่ะ

"ไม่ได้ยินมึงชมใครว่าหล่อมานานมากแล้ว"

เห็นฉันดูเป็นคนร้ายๆแรงๆแบบนี้นะ อันที่จริงฉันใสมากเลยล่ะ ใสแบบเหล้าขาวรึป่าวไม่แน่ใจเหมือนกัน 555

"สปาร์คกันหรอมึง หรือยังไง"

อียัยแก้วเอ่ยขึ้นแบบไม่รู้เรื่องอะไรกับเขา มันมักจะเอ๋อๆ หัวช้าแบบนี้แหละ

และสปาร์คกันไหมไม่รู้ แต่สายตาฉันมันคอยแต่จะหันไปมองเขา อย่างตอนนี้ก็ด้วย ไม่เคยมีความคิดชั่วๆแบบนี้มาก่อนเลยในชีวิต เวลาที่แอบมองเขาทีไร ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองทำผิดปาปตลอดเลย ทั้งๆที่ยังไม่ได้ทำอะไรด้วยซ้ำ ฉันแค่รู้สึกแปลกๆ

"ไม่ๆ ถ้ามึงชอบก็ลุยเลยมาย"

"กูไม่ได้ชอบแบบนั้นนะ"

ฉันมีแฟนแล้ว จะไปชอบผู้ชายคนอื่นได้ยังไงล่ะ ฉันเถียงเพื่อนไปแบบนั้น ซึ่งมันไม่ใช่ความรู้สึกชอบในลักษณะนั้น

"งั้นเข้าหาให้กูดูหน่อยดิ่"

"เข้าหาไร"

"ก็เข้าหาพี่อะตอมไง ถ้ามึงขอเบอร์พี่เขามาได้กูเลี้ยงหมูกะทะเลย"

นินิวเสนอมาแบบนั้น ฉันเองก็อยากกินหมูกะทะนะ แต่ว่า

"มึงงง กูขอแล้วนะเบอร์ แต่มึงรู้ไหมเขาให้เบอร์อะไรกูมา..."

เพื่อนทั้งสองของฉันนี่ใจจดใจจ่อรอฟังฉันสุดๆ

"เบอร์ส้นตีนไง"

เมื่อบอกออกไป ชีแก้วตบเข่าฉาดและหัวเราะร่า5555555 ส่วนชีนิวทำหน้าอึ้งๆแล้วพูดว่า

"โหดมากกกกก"

ใช่ค่ะ เขาก็ดุเดือดแบบนั้นเลย แล้วความรู้สึกฉันในตอนนี้ก็แบบ...มันบอกไม่ถูกอ่ะ มันรู้สึกว้าวุ่นแปลกๆ ดื่มให้เมาเท่าไหร่ก็ไม่เมาสักที ฉันหันไปชงเหล้าดื่มเองให้มันเข้มๆกว่าเดิมอีกนิด พอเงยหน้าขึ้นมาอีกทีก็เห็นเพื่อนๆทั้งสองทำท่าทีรุกรี้รุกลน พร้อมกับยัยแก้วที่มาประกบฉัน และแอบพยักเพยิดให้ฉันหันไปมองที่ด้านหลัง พอหันไปก็เห็นว่าอะตอมกับพี่สองกำลังเดินมาทางนี้ และยัยแก้วก็ทำสิ่งที่เกินไปหน่อย คือดันหลังให้ฉันไปหาอะตอม

ดีนะที่ฉันเบรคทัน ไม่งั้นฉันอาจจะโดนพลั่กให้ไปล้มใส่เขาแล้ว

ซึ่งอะตอมเขาก็ทำท่าจะตั้งรับฉันไว้ แบบที่ไม่ทันตั้งตัว แต่ฉันเบรคดีไง เลยไม่ได้โดนตัวกันสักนิด เราต่างคนก็ต่างตกใจที่อยู่ๆฉันก็พุ่งไปหาเขาแบบที่สองมือของฉันก็กุมแก้วเหล้าของตัวเองไว้ กลัวว่าจะไปทำหกใส่เขา

"เป็นไร"

น้ำเสียงทุ้มหล่อจากคนตัวสูงเอ่ยถามออกมาแบบนั้น ในขณะที่ฉันยืนประจัญหน้ากับเขาแบบไกล้เขามากๆ ยิ่งอยู่ท่ามกลางเสียงเพลงและแสงสีแบบนี้เขาแม่งโคตรหล่อ เขาใช้คำว่าหล่อได้เปลืองมากนะ รู้ตัวรึป่าว?

"เพื่อนแกล้ง"

ฉันตอบแล้วใช้นิ้วโป้งชี้ไปที่ด้านหลังให้เขาเข้าใจ และเมื่อฉันพูดไปแบบนั้น พ่อคนนิ่งก็ไม่ว่าอะไรต่อเขาเดินผ่านหน้าฉันไปเลย...มีเพียงพี่สองที่มองมาที่ฉันพร้อมรอยยิ้มกรุ่มกริ่มแล้วขยิบตาข้างนึงให้ฉันตามสไตล์หนุ่มขี้เล่นมาดกวน

รู้ไหม การที่เขายังทำตัวนิ่งๆแบบนั้น มันยิ่งเหมือนเป็นการปั่นป่วนยั่วยวลฉันมากขึ้น อยู่ๆฉันก็รู้สึกเฟล

แอบมองหนึ่ง

เพื่อนดันหลังอีกหนึ่ง

แต่ไม่มีรีแอคอะไรจากเขาเลย คงมีแต่ฉันที่ว้าวุ่นอยู่คนเดียวสินะ ถามจริง? เขาไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยหรอ เมื่อเช้ามาบอกให้ฉันเลิกกับแฟนจนฉันไม่มีสติไปทั้งวันแล้วทำไมมานิ่งใส่กัน ทำเหมือนฉันเป็นคนแปลกหน้าแบบนี้ล่ะ

อะตอมเขาเป็นผู้ชายแบบที่ฉันคาดเดาอะไรไม่ได้เลย

เจอกันวันแรก ดุมาก หงุดหงิดอารมณ์เสีย พูดจาไม่ดี

เจอครั้งที่สอง..ใจดี ให้ติดรถกลับคอนโด

เจออีกที... บอกให้ฉันไปเลิกกับแฟน

เจอครั้งล่าสุด.... นิ่งใส่ ไม่คุยด้วย ทำเหมือนคนไม่รู้จักกัน เจอเขาแต่ละครั้ง ไม่เคยเหมือนกันสักครั้ง อย่างเดียวที่เหมือนเดิมคือหล่อเหมือนเดิม

แต่มากกว่าความหล่อเหลาทั้งหมดของเขา คือเขาเป็นผู้ชายที่ คาดเดาอะไรไม่ได้เลย...

แล้วฉันแบบ...

ฉันยืนนิ่งๆอยู่ที่เดิมและกรอกเหล้าลงคอจนหมดแก้ว แบบไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ แม้ว่าจะพยายามจะสนุกไปกับเพื่อน แต่มันก็ว้าวุ่นอ่ะ อีกครั้งและอีกครั้ง อีกหลายๆครั้งที่ฉันหันไปมองเขา...

ฉันยกแก้วขึ้นมาดื่มและโยกตัวเบาๆ อยู่กับความรู้สึกว้าวุ่นแบบนั้น ความคิดต่างๆมากมายวนเวียนอยู่ในหัว ขณะที่ดื่มไปเรื่อยๆ ดื่มแม่งให้เยอะๆ ให้เมาๆ

จนในที่สุด...

"มึง จะเลี้ยงหมูกะทะกูใช่ป่ะ"

ฉันรู้มันไม่สมควรที่จะทำแบบนี้เพราะฉันก็มีแฟนแล้ว แต่ถ้าเอาสนุกๆไม่คิดอะไร ม่วนๆจอยๆกับเพื่อน ....ก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง

"เอาจริงดิ่"

"เออ เอาจริง"

ฉันพูดแล้ววางแก้วลงโต๊ะ ก่อนจะ...มองไปที่เขา วางสายตา เล็ง ล้อคเป้าได้แล้วก็

ไป...

.