Chapter 4
999 Words
CHAPTER 4
Agad pumunta ng ospital sina Margie at Jonathan nang
malaman ang sinapit ng anak.
“Nasaan ang anak ko?” si Margie na kinakabahan.
“Sino po anak niyo Ma’am?” tanong ng nurse on duty.
“
Garnet Jacinth Alarcon.” Si Jonathan.
“Nasa room 1a1 Annex Bldg. Ma’am, Sir…”
agad tinungo ng mga Andrade ang kwarto ng anak.
Humahagulgol sila sa kanyang sinapit. Agad din dumating si Gareth. Napaiyak
siya.
“My God! She looks dead.”
Ang sabi ng isip ni Gareth habang nakatingin sa IV tubes na
nakakabit sa katawan ng kapatid. Agad pumasok si Dr. Anicel Marquez.
"Doc, kamusta yung anak ko?" si Margie na di mapigilan
ang mga luha.
"Good evening Mrs. Andrade. Ako nga pala si Dr. Anicel
Marquez, Chief Doctor of Internal Medicine. na check ko sa CT scan result na
wala naman siyang brain injury but your daughter is in coma."
"Ang ibig sabihin, pwedeng mamatay ang kapatid ko?!"
napahagulgol si Gareth habang yakap siya ng kanyang ina.
"Ang kailangan ni Garnet ay dasal na sana magising na siya.
Ipagpaumanhin niyo, Mr. and Mrs. Andrade, pupuntahan ko muna si Wesley Alarcon
sa kabilang kwarto."
Walang anu-ano, dumating si Winston kasama sina Bryan at Kristoff.
Nalaman na ni Gareth ang dahilan ng aksidente dahil kinausap niya si Wesley
nang magkamalay ito. Agad niya sinugod ang asawa ng kapatid.
"Anong ginawa mo sa kapatid ko! Ha?! magsalita
ka!"
galit na hinawakan ni Gareth ang polo ni Winston.
"Pare, k-kasi..." naputol na ang sasabihin niya dahil
binugbog siya ni Gareth. Agad inawat siya nina Bryan at Kristoff.
"Pare tama na! Kung gising si Garnet ngayon, do you think
matutuwa siya sa ginagawa niyo? Si Kristoff. Agad nag walk out si Gareth
papunta sa room ng kapatid at sinundan ito ni Bryan.
"Pare tayo na muna sa cafeteria, mag coffee tayo." si
Kristoff na inalalayan si Winston na tumayo at pumunta sila sa cafeteria at nag
order ng kape. nalaman na rin ni Hera at Enrico ang nangyari sa pamangkin na si
Wesley at sa manugang kaya dumiretso na rin sila ng ospital. Nakita nila si
Winston kaya nilapitan nila ito.
"Winston anak?" si Hera.
"Ma, I'm scared! I'm really really scared! Kasalanan ko to
ma! kasalanan ko!"
pati si Enrico napayakap sa anak.
"No, kasalanan ko. alam kong hindi mo mahal si Garnet pero
pinilit pa rin kita na pakasalan siya."
"Ma, ngayon I realized, mahal ko pala siya! mahal ko si
Garnet mama! Hindi ko alam kung paano haharap kina Tita Margie at Tito
Jonathan. wala akong mukhang ihaharap sa kanila!"
"tutulungan ka namin anak." si Enrico.
Nagtungo sila sa kwarto ni Garnet after pumasok sa room ni Wesley.
Mainit man silang tinaggap ng mga Andrade maliban lang kay Gareth. At dahil
dalawang bantay lang ang allowed sa room ni Garnet, si Winston ay doon nalang
sa labas ng kwarto nito natutulog sa isang wooden bench. kapag umaalis si
Gareth, he manage to sneak inside the room at matulog sa tabi ng asawa.
Tinitigan niya si Garnet. naalala niya noong bata sila kung
bakit paniki ang tawag sa asawa dahil halloween, nakasuot ng magician suit si
Winston at nawala ang rabbit niya. gumawa sila ng patibong para mahuli yung
rabit ang ending, naapakan ni Garnet. Nang hilahin, napabitin ng patiwarik sa
ere si Garnet na parang paniki. at timing kasi she's wearing mananaggal outfit
with matching black wings. Tili ito ng tili habang pinagtatawanan nila si Garnet.
Bumisita kinabukasan si Winston sa ospital. Hinawakan niya
ang kamay ni Garnet at pinaghahalikan.
"Pinapangako ko sayo, pag magising ka, gagawin ko ang lahat
sayo.
I'll sacrifice everything even my happiness. Mas importante ka sa
buhay ko sweetheart."
narinig lahat ni Gareth ang
sinabi ng brother in law niya. napaluha siya at iniwan muna ang dalawa.
Araw-araw binibisita ni Winston ang asawa. Ganito lagi ginagawa niya para pag
magising ito, siya ang una nitong makita at para makahingi siya ng patawad.
Tatlong buwan na ang nakalipas at di pa rin nagigising si
Garnet hanggang isang araw, sa pagbisita ni Winston, may dala itong red roses
at paboritong pagkain ng asawa
"Hi sweetheart, I hope magigising ka na. nagdala ako
ng favorite food mo, Lasagna. ako nagluto para sayo. please wake up na
sweetheart para masubuan kita." biglang gumalaw ang kamay ni Garnet at
unti-unti itong namulat
'Si-sino ka? n-nasaan ako?"
napaiyak si Winston. ang sakit pala... ang sakit na hindi
ka naalala ng taong mahalaga sayo. Tinawag ni Winston si Dr. Marquez pati mga
inlaws niya at si Wesley.
"Doc, bakit hindi niya ako maalala?" si Winston
"Sir, Ang asawa niyo po may amnesia. Pero pansamantala lang
yan at babalik din depende sa recovery niya."
Agad pumunta ang mga Andrade pati si Wesley nang malaman na gising
na si Garnet
"Garnet, anak! thank God at gising ka na." si Margie na
napaluha habang yakap ang anak.
"M-mom? D-dad? K-kuya? sino ang lalaking yun?"
"Hija, siya ang asawa mo. Si Winston." maiyak iyak na
sabi ni Jonathan habang yumakap rin sa anak.
"A-asawa? no! wala pa akong asawa! kaka debut ko lang diba
mommy?"
"Ako best kilala mo ba ako?" si Wesley.
"Ay sureness! paano kita makakalimutan e ikaw ang best friend
ko, Wesley Alarcon."
napaiyak si Winston. lahat sa paligid kilala ni Garnet maliban sa
kanya. nilapitan niya si Garnet.
"Garnet, sweetheart, ako ang asawa mo, si Winston. Hindi mo
ba talaga ako naalala? eto pala wedding picture natin" si Winston na
tumutulo na ang luha habang kinukuha ang picture nila sa kasal sa kanyang
wallet at pinakita kay Garnet.
"Sorry po talaga kuya, di kita kilala e. Impossible po na mag
asawa tayo. I'm 18 years old palang and still schooling. Bawal sa akin ang
magkakaboyfriend or asawa." sabay sauli ng picture kay Winston.
Agad lumabas ng kwarto si Winston na umiiyak. Talagang nasasaktan
na siya. He feels like a knife stabbing his heart labis pagsisisi ni Winston sa
ginawa niya. But he'll going to do everything for his wife.
---Itutuloy
- Writer
